Op 1 maart liepen we met enkele collega's van het Instituut voor Sterrenkunde van de KU Leuven een halve marathon in Heverleebos, Meerdaalwoud en de Doode Bemde.
Het was nauwelijks 6u toen de wekker ons met lichte aandrang wakker maakte. Kleine oogjes, de omgeving verpakt in een dikke laag mist en wolken. Tijd om naar huis te gaan! Voor een echt ontbijt was het nog te vroeg, maar we kregen wel elk nog een papieren zak mee met een banaan, een croissant en een fruitsapje. Tussen de wolken en de mist probeerden we onderweg nog zo veel mogelijk van het landschap mee te pikken. Een laatste tankbeurt, de huurauto inleveren en dan gaan aanschuiven. De luchthaven bestaat uit één enkele terminal en er was één rij om aan te schuiven. Toen we van onze valiezen waren verlost, gingen we nog magneten en een breiboek kopen en daarna geraakten we redelijk vlot door de veiligheidscontrole. Het zicht was gelukkig goed genoeg om op het geplande uur te vertrekken. Nu ja, we hadden wel meer dan tijd genoeg in Parijs om de TGV te halen. In Brussel-Zuid haalden we nipt onze aansluiting naar Tienen en zo zaten we al snel bij om...
Toen we vanmorgen om 8 uur uit bed kropen, was het zo mistig dat we niet eens de zee konden zien. Na het ontbijt staken we alle valiezen in de auto, checkten we al in voor onze vlucht van morgen en deden we nog de laatste afwas. We vertrokken richting Saksun en toen we uitstapten was het gelukkig droog. We wandelden naar beneden op een asfaltwegje. Gelukkig ging het paadje al snel over in een wegje met stenen. We liepen langs de rivier en het zicht was goed genoeg om links en rechts van ons de groene bergen te kunnen zien. In de verte zagen we het meer. Toen we dicht bij de rivier waren, gooiden we er een heleboel stenen in. Bij het meer liepen we op het strand. Bij hoogtij kan je hier niet verder, maar aangezien het bijna laagtij was, konden wij nog een hele eind verder wandelen langs het strand. Ze konden we nog een laatste keer genieten van de mooie uitzichten. Daarna reden we nog naar een ander uitkijkpunt op Saksun beach....
Toen we rond 8u30 opstonden, had Lotte het ontbijt al voorbereid: chocolade gehakt, appel gesneden, besjes klaargenomen, ... Na het skyr-ontbijt bladerden we door het Rother-gidsje, op zoek naar een geschikte wandeling: mooie uitzichten, niet té ver, uitkomen bij het beginpunt, geen ferry nodig,... We kozen voor zwarte topwandeling #34: Árnafjørður-Runde . De rit naar het beginpunt was grotendeels dezelfde als gisteren, alleen waren we er al bij het derde eiland, Borðoy. In de baai van Árnafjørður parkeerden we bij het kerkje. Bergschoenen, jas, rugzak,... Klaar voor vertrek! Het "probleem" met vertrekken op een lokaal minimum: je moet onherroepelijk de hoogte in. Even het asfalt langs de baai volgen, dan een poortje door en de beklimming ging van start. Het was een heel steil pad door grasland met heide, waarbij we ons moesten oriënteren op (te) lage rode paaltjes, die nauwelijks opvielen en soms ook te ver uit elkaar stonden. ...
Reacties
Een reactie posten