Snøhetta-uitkijkpunt
Het lange slaapje moet Lotte deugd gedaan hebben, want om kwart na acht stond ze vrolijk te springen en te kirren in haar bedje. Dat ze er voor de wekker was, vonden we niet erg, want het ging mooi weer worden en we hadden een lange wandeling op het oog: dagtocht nr. 37 uit de verzopen Dominicus-wandelgids: de beklimming van de Snøhetta, de hoogste top van Dovrefjell (lange tijd dacht men dat dit de hoogste top van Noorwegen was – voor de exploratie van Jotunheimen). We namen dus ook maar een stevig ontbijt van trollenpap en reden een halfuur met de auto tot de pijlen “Viewpoint Snøhetta” en “Snøheim” ons in de war brachten. De rechtste weg (naar Snøheim, het beginpunt van onze wandeling) bleek een tolweg, verboden voor particuliere voertuigen. De shuttle die we blijkbaar hadden moeten nemen, was een kwartier eerder vertrokken (en de volgende ging pas in de namiddag). Tot zover onze plannen. We besloten dan maar om de linkse weg te volgen tot aan de parking en tot aan het uitzi...