Translate

zondag 30 juni 2019

La Serena - Pisco Elqui

We werden pas rond 7 uur wakker.  We waren dus duidelijk moe genoeg om al direct de zes uur tijdsverschil te vergeten.  Om 8 uur gingen we in de koude eetzaal ontbijten.  De warme chocomelk smaakte extra lekker.

We gingen nog eens naar de winkel om twee flessen eclipspisco te halen voor Marnik en Karin.  Lotte ging nog eventjes spelen in de speeltuin net naast de winkel.  Terug in ons huisje kwam de taxi ons al snel oppikken om ons naar de luchthaven te brengen om onze huurwagen op te pikken.  Daar oefende mijn vrouwtje haar Spaans door een gesprek te voeren met de plaatselijke agenten.  We kregen al snel onze Volkswagen.


We reden op de Ruta de Estrellas richting Pisco Elqui.  Lotte viel al snel in slaap, maar een kwartiertje later was ze alweer enthousiast aan het rondkijken.  De bergen en de cactussen werden steeds groter.  We passeerden nog een mooi stuwmeertje en na ongeveer 1u45 rijden, kwamen we aan in Pisco Elqui.


Nadat ik een éénrichtingsstraat de verkeerde kant was ingereden, vonden we toch nog vrij gemakkelijk ons huisje.  We sleurden onze valiezen de trappen af en genoten van een laat middagmaal.  Daarna gingen we het dorpje verkennen.  Er liepen, zoals dat de gewoonte is in Zuid-Amerika, heel wat honden los in het gezellige dorpje.  Gelukkig vond Lotte dat niet zo erg.


We konden het kerkje bezoeken en toen Lotte in de speeltuin aan het spelen was, begon een groep trommelaars te spelen op het marktje.  Terug in het huisje trokken we snel onze dikke jas aan, want het wordt hier snel koud eens de zon achter de bergen zit.


Lotte was heel erg moe, dus keerden we snel terug naar Pisco Elqui om te eten.  Mama en Lotte aten een eitje met frietjes, ik genoot van een lamsgerechtje.  En we dronken natuurlijk een lekkere Pisco Sour.  Toen we terugkeerden konden we al genieten van een prachtige zuidelijke sterrenhemel.  We zagen ook een auto pardoes tegen een muurtje rijden.  Ik nam nog wat fotootjes van de melkweg.


Lotte bleef nog een hele tijd praten in bed en vond het niet zo leuk dat de elektriciteit uitviel en haar nachtlampje dus ook.

vrijdag 28 juni 2019

Roosbeek - Madrid - Santiago - La Serena

Na schooltijd mochten we voor de laatste keer ons kleutertje gaan ophalen.  Tijd voor vakantie!

Om kwart na drie reed Taxi Opi voor om ons naar het station van Vertrijk te brengen.  Op de luchthaven was het veel rustiger dan we hadden verwacht.  In drie etappes - via Madrid en Santiago - ging het tot in La Serena.  Na die lange vlucht over de oceaan voelde de laatste etappe aan als een sprongetje binnen Chili.


In La Serena zetten we voet op totaliteitsgrond en in de typisch Latijns-Amerikaanse luchthaven maakte zowat elke passagier dezelfde foto's van de reclame voor de eclips.  Wij waren intussen al extra geladen met een fles bubbels (gekocht in Madrid, voor na de eclips) en een fles pisco (eclips-editie, gekocht in Santiago).


Het was wat drummen aan de transportband voor de valiezen, maar we zaten al snel in een taxi, richting ons hotel in La Serena.  Nadat we ons daar hadden geïnstalleerd, gingen we naar de supermarkt om al wat water en eten "in huis" te hebben.  Toch altijd een belevenis, zo gaan winkelen in het buitenland.  Dat fruit!


Onderweg kwamen we langs een stadion dat dinsdag vol (?) zal zitten met mensen die op groot scherm de eclips zullen volgen, terwijl ze zelf onder een zon zitten die 100% verduisterd is...

Op de terugweg werden we nog eens herinnerd aan de (wat-zal-ik-zeggen) rijstijl in zuiderse landen, toen ik - in een vlaag van puur moederinstinct - Lotte bruusk achteruit moest trekken om catastrofes te vermijden (en dat terwijl we overstaken op het zebrapad terwijl het voor ons groen was).  Even later ging ze dan wel gracieus tegen de grond bij het spelen en zat er niet meer op dan traantjes drogen en wondes verzorgen.


We probeerden een douche te nemen, maar het warme water was nogal snel op.  Blijkbaar hadden we geen kam of borstel meegenomen van thuis, dus konden we nog eens terug naar de winkel voor een andere.

We liepen verder naar de Plaza de Armas, waar er allemaal kraampjes waren met reclame en merchandising voor de eclips.  Omwille van de vermoeidheid en de honger bleven we daar maar niet te lang.  We vonden een gezellig restaurantje met tapas en de onvermijdelijke pisco sour.  We tekenden en plakten in het reisdagboekje van Lotte in afwachting van het eten.

We sleepten onszelf (en elkaar) terug naar het hotel en gingen met de kippen op stok.  Eindelijk een zacht bed om in te slapen!