Translate

zondag 6 november 2016

Montiéramey - Roosbeek

Rond 7u15 kroop Lotte uit bed, gaf ze Kamiel de knuffel aan ons en kroop terug in haar eigen bedje. Pas rond 7u45 kroop ze definitief uit bed. We ruimden alles op, staken de valiezen in de auto en gingen ontbijten aan de lange tafel in het café.

Toen we rond 9u gingen vertrekken, zagen we een heleboel vogels overvliegen (in v-formatie). We stonden 5 minuten te kijken en de vogels bleven maar komen. Ook al bleven de vogels maar overvliegen, toch vertrokken we en al snel zaten we op de autostrade.

Het was helemaal niet druk, dus verliep de rit vlot. We stopten enkele keren kort omdat Lotte naar het toilet moest. Om 13u waren we al thuis. We pakten uit, aten en speelden nog de ganse dag met Lotteke.

zaterdag 5 november 2016

Ispagnac - Montiéramey

Rond 6u30 liet Lotte zich al horen en er zat niets anders op dan haar nog even bij ons in bed te nemen Zo konden we toch nog een goed uur blijven liggen. Na het ontbijt ging mijn schatti de auto halen op de parking aan de ingang van het stadje, zodat we niet zo ver moesten stappen om de auto in te laden. Ik kuiste ondertussen het huisje, daarin bijgestaan door onze kleine meid... 

Even na 9u waren we klaar met alles en stapten we nog even naar het kerkpleintje, omdat er daar een marktje is op zaterdagochtend. Maar er stond letterlijk maar één kraampje (1, jawel!), met groenten en fruit, dus moesten we nog snel stoppen bij de winkel om brood te kopen. 

Er waren heel wat wolken en er stond een dichte mist, dus het was niet zo aangenaam om te rijden, zeker niet toen het ook nog begon te regenen. 's Middag aten we dus maar in onze (geparkeerde) auto.


Gelukkig verbeterde het weer toch en bleven we van fileleed gespaard. Tegen 17u kwamen we aan bij het hotel in Montiéramey, waar we in de zomer van 2014 ook al eens een nachtje hadden geslapen, op weg naar de Provence (samen met meter omi en opi). Aangezien we pas vanaf 19u konden gaan eten, namen we uitgebreid de tijd om samen in bad te gaan. Het zwembad was helaas gesloten vanaf oktober...

We trakteerden onszelf op een lekker glaasje champagne (we zitten hier toch in de goede streek). Lotte smikkelde flink haar omeletje op en keek braaf in haar boekjes terwijl wij onze visschotels opaten.

Het was al na 21u toen we terug in onze kamer waren, dus we gingen maar meteen slapen (aangezien Lotte bij ons op de kamer slaapt).

vrijdag 4 november 2016

Wandelen rond Ispagnac

Lotte riep vanochtend pas een eerste keer om 7u15, omdat ze Fibonacci wilde hebben. Ze sliep nog verder tot 8u voordat ze zelf de moeilijke deur opendeed en bij ons kwam. Wij bleven nog tot 9u liggen. Dat deed wel eens deugd.


We aten lekkere pudding en Lotte en mama waren veel plezier aan het maken met de Duplo-blokken. Rond 10u vertrokken we naar de Casino om nog wat brood te kopen. We stapten verder naar onze auto om onze stapschoenen aan te trekken. Lotte was nog een beetje moe en wou in de draagrugzak.


We kwamen al vlug aan een mooie brug over de Tarn. Daar gooide Lotte wat stenen in het water. De smalle straat ging al snel over in een breed aarden weggetje. Het pad klom goed en Lotte viel al snel in slaap. We werden eventjes opgeschrikt door een vriendelijke loper, die er mee inzat dat hij ons had doen schrikken.


Bij het hoogste punt namen we een afslag naar de GR. Het paadje door het bos werd nu heel smal, golfde op en neer en was af en toe glad. Het pad begon goed te dalen en net voor we terug op de weg kwamen, moest Lotte naar het toilet. Aangezien het intussen middag was en we een mooi uitzicht hadden, besloten we daar te eten en een timelapse te maken.


Na het eten daalden we verder af richting een tweede brug. Lotte speelde mama en liep rond met de draagrugzak. We vonden een steen met een mooie fossiel en namen die mee. Lotte begon vanaf dan natuurlijk ook stenen te verzamelen. Gelukkig was het niet meer zo ver tot de brug over de Tarn, waar Lotte haar stenen naar beneden kon gooien.


Al snel zaten we opnieuw in Ispagnac waar we de mooie romaanse kerk bezochten. Het was nog tamelijk vroeg toen we terug waren aan het huisje, maar het was intussen bewolkt geworden en er werd regen voorspeld. Lotte speelde met de Duplo en mama maakte lekkere pasta klaar. Na het eten speelde Lotte nog verder. Mama moest plots een baby zijn en Lotte de mama. Er werd wat afgelachen! Ik moest ook meespelen, meestal als oma. Plots begon Lotte zelf de Duplo op te ruimen en iets later lag ze flink in bed.


Wij keken nog naar een filmpje, namen een douche en kropen vroeg in bed.

donderdag 3 november 2016

Route des Gorges (du Tarn)

Tegen 7u15 was ons poppetje paraat, al konden we het echte opstaan nog rekken tot 8u. Nadat we gewassen en gekleed waren, smulden we elk ons potje pudding op.


Het zag er zonnig maar fris uit, al voelde het wel aangenaam aan (ook al was het amper 10 graden). We stapten naar de auto en reden naar de kleine buurtwinkel, om onder andere brood te kopen. Daarna reden we via de D907bis langs de Gorges du Tarn in zuidelijke richting. Her en der zagen we (ruïnes van) oude kastelen, al dan niet omringd door een handvol charmante huisjes. Onze eerste echte stopplaats was in Castelbouc, even links naar beneden afslaan. Op een steile rots was een kasteelruïne, uittoornend over de kleine huisjes, gebouwd tegen de rotsen; wandelend door kleine straatjes, hobbelig en niet toegankelijk voor verkeer. 


We wandelden tot bij de Tarn, gooiden wat stenen en waadden met blote voeten door de rivier. Dat was behoorlijk pijnlijk, niet zozeer door de stenen, maar omwille van het koude water.


We reden (met enkele fotostops) verder tot in Sainte-Enimie, waar we eerst aten en daarna door de middeleeuwse straatjes kuierden. De soms steile kasseistrookjes waren een heuse uitdaging voor Lotte met haar loopfietsje... en voor mama en papa om haar bij te houden (en niet te laten verongelukken) als het bergaf ging. Eén keer ging het bijna mis, maar dan kan je inderdaad best vallen op de oprit van de apotheker... In La Malène sloegen we linksaf, een kronkelbaantje omhoog, om van het uitzicht over de Tarn en omgeving van La Malène te genieten.


Bij de afslag naar Roc des Hourtous stond er een soort waarschuwingspaneel in verband met aanvallen van wolven op schapen de laatste jaren (al 10 dode en 10 gewonde schapen dit jaar; vorig jaar waren het er nog meer). We reden tot op de parking van het uitkijkpunt en moesten 3€ betalen om een blik te mogen werpen, de diepte in. Een prachtig zicht op de "gorges" met de Tarn helemaal onderaan, waarlangs de weg heen en weer slingerde (maar wel een beetje dwaas dat je hiervoor moet betalen).


Vanaf dan begonnen we aan de terugkeer naar ons huisje. Geen slapertje op de achterbank, vreemd genoeg...


Terug in het huisje speelde Lotte nog met de Duplo. Onze eigenste Pont du Gard werd, oh ironie, afgebroken om er weer een Duplo-huisje mee te bouwen. 

Ze werd een beetje te fel opgeslorpt door het spel (dat gebeurt soms nog als ze moe is), want ze deed pipi in haar broekje. In de douche dan maar (aanvankelijk met tegenzin, maar de washandjeskikker wist het tij te keren, gelukkig) en dan in bed.

Zelf waren we eigenlijk ook doodop, dus niet lang nadien gingen wij ook slapen.

woensdag 2 november 2016

Nîmes - Pont du Gard - Ispagnac

Lotte was al om 6u45 wakker en wou niet meer verder slapen. Ze kroop nog een tijdje bij ons in bed. Na het ontbijt ruimden we verder op en laadden de auto in. Voor we vertrokken sprong er nog een kikker binnen in het huisje. Rond 9u30 reden we de lange oprit af, op weg naar Nîmes.


De Fransen reden niet zo aangenaam: een groot deel reed veel te traag, andere schoten gewoon de weg op zonder te kijken... De laatste kilometers voor het centrum van Nîmes waren echt wel druk. Duidelijk een grote stad dus. 45 minuten na ons vertrek kwamen we wel aan in het centrum. We reden een futuristische parking binnen, net bij het amfitheater. Ideaal dus!


We zaten eerst eventjes aan een fontein en liepen daarna rond het indrukwekkende amfitheater. Er stonden een heleboel paaltjes en Lotte wilde op elk paaltje klimmen en er weer afspringen. Via kleine straatjes liepen we richting La Maison Carrée, een mooi bewaarde Romeinse tempel. Intussen hadden we een stokbrood gekocht, maar dat was al voor een groot deel opgesmuld voordat we ons neerzetten op het terras van een Italiaans restaurant.


Na een belachelijk goedkoop menu met voorgerecht, pizza en chocomousse, keerden we terug naar de auto. We hadden wat problemen om te betalen, want we hadden al betaald en het leek alsof we nog eens betaalden via télépéage. Sara keerde dus nog even terug, maar blijkbaar zou alles toch in orde moeten zijn.


We reden door naar de Pont du Gard. Mijn twee meisjes lagen al snel te slapen, ook al was het maar een dik halfuurtje rijden, Vanaf de dure parking was het maar eventjes stappen voordat we het indrukwekkende aquaduct zagen. Heel erg de moeite! We klommen naar enkele uitzichtpunten en gooiden wat stenen in de Gardon.


Het was intussen al 16u geworden en we moesten nog een dikke twee uur rijden naar Ispagnac. In Alès was het heel druk, maar daarna kwamen we in de bergen van de Cevennen. Mooi, maar het rijdt wel een stuk trager. Het was al goed donker toen we Ispagnac binnenreden. In de heel smalle straatjes vonden we ons huisje niet direct. Toen we aan de kant stonden om te kijken waar we juist moesten zijn, kwam er een oud meneertje uit zijn raam kijken. Hij kwam naar beneden om ons de gîte te tonen.


We laadden alles uit en aten. Lotte was moe (het was al laat!) dus vroeg ze of ze mocht gaan slapen. Ik ging de auto nog op een parking zetten, terwijl mama pudding maakte. Wij keken 's avonds nog naar een filmpje.

dinsdag 1 november 2016

Arles

Het ontwaakritueel was hetzelfde als gisteren: tegen 6u stond Lotte al aan haar deur te morrelen, maar we konden haar gelukkig (met behulp van Fibonacci) overtuigen om nog een uurtje in haar eigen bedje te kruipen, vooraleer ze nog een uurtje bij ons in bedje kwam soezelen en spelen (in de "tent").


Na het ontbijt speelden we nog wat met de Duplo en namen we spulletjes klaar voor de dag. We verschoten dat het ineens al half tien gepasseerd was (precies wat tijd "kwijtgespeeld"). We reden door de velden naar Arles, waar we gratis konden parkeren, omdat het een feestdag was. Maar ondanks de feestdag waren er wel opvallend veel winkels open. Monumenten, zoals het Romeinse theater en amfitheater waren dan wel weer gesloten, maar gelukkig heb je van buiten ook al een mooie indruk...


We kuierden door de rustige, vaak autovrije (of tenminste autoluwe) straatjes (in t-shirt!), bewonderden de fonteintjes (en staken onze vinger er in), ... Lotte stapte weer flink, zodat we zouden vergeten dat we met een driejarige op staan waren (korte beentjes worden toch rapper moe). Tegen de middag kwamen we op het marktplein terecht, waar bij bijna alle restaurants werd geprobeerd om ons het terras op te lokken. We kozen het rustigste terrasje uit en bestelden ons een karafje roséwijn en een tapasbordje en een pesto-bruschetta. We aten ook nog een ijsje, maar dat was jammergenoeg niet zo lekker als we hadden gehoopt... We struinden verder door de straatjes naar de auto. Tegen dat we terug waren bij het huisje lag Lotte vast te slapen, dus we lieten haar nog maar even liggen (mama viel ook in slaap). 


Daarna gingen we op het domein nog een beetje wandelen en Lotte amuseerde zich op haar loopfietsje.


We genoten van de prachtige zonsondergang (veel wolkjes!), vooraleer we binnen gingen om te eten. 


Aangezien Lotte goed geslapen had in de auto, mocht ze van ons wat langer opblijven om met de Duplo te spelen. Daarna lazen wij nog wat (boek nr 2 is ook al uit!) en namen we een douche. Rond 22u gingen we al slapen.