Translate

zondag 6 november 2016

Montiéramey - Roosbeek

Rond 7u15 kroop Lotte uit bed, gaf ze Kamiel de knuffel aan ons en kroop terug in haar eigen bedje. Pas rond 7u45 kroop ze definitief uit bed. We ruimden alles op, staken de valiezen in de auto en gingen ontbijten aan de lange tafel in het café.

Toen we rond 9u gingen vertrekken, zagen we een heleboel vogels overvliegen (in v-formatie). We stonden 5 minuten te kijken en de vogels bleven maar komen. Ook al bleven de vogels maar overvliegen, toch vertrokken we en al snel zaten we op de autostrade.

Het was helemaal niet druk, dus verliep de rit vlot. We stopten enkele keren kort omdat Lotte naar het toilet moest. Om 13u waren we al thuis. We pakten uit, aten en speelden nog de ganse dag met Lotteke.

zaterdag 5 november 2016

Ispagnac - Montiéramey

Rond 6u30 liet Lotte zich al horen en er zat niets anders op dan haar nog even bij ons in bed te nemen Zo konden we toch nog een goed uur blijven liggen. Na het ontbijt ging mijn schatti de auto halen op de parking aan de ingang van het stadje, zodat we niet zo ver moesten stappen om de auto in te laden. Ik kuiste ondertussen het huisje, daarin bijgestaan door onze kleine meid... 

Even na 9u waren we klaar met alles en stapten we nog even naar het kerkpleintje, omdat er daar een marktje is op zaterdagochtend. Maar er stond letterlijk maar één kraampje (1, jawel!), met groenten en fruit, dus moesten we nog snel stoppen bij de winkel om brood te kopen. 

Er waren heel wat wolken en er stond een dichte mist, dus het was niet zo aangenaam om te rijden, zeker niet toen het ook nog begon te regenen. 's Middag aten we dus maar in onze (geparkeerde) auto.


Gelukkig verbeterde het weer toch en bleven we van fileleed gespaard. Tegen 17u kwamen we aan bij het hotel in Montiéramey, waar we in de zomer van 2014 ook al eens een nachtje hadden geslapen, op weg naar de Provence (samen met meter omi en opi). Aangezien we pas vanaf 19u konden gaan eten, namen we uitgebreid de tijd om samen in bad te gaan. Het zwembad was helaas gesloten vanaf oktober...

We trakteerden onszelf op een lekker glaasje champagne (we zitten hier toch in de goede streek). Lotte smikkelde flink haar omeletje op en keek braaf in haar boekjes terwijl wij onze visschotels opaten.

Het was al na 21u toen we terug in onze kamer waren, dus we gingen maar meteen slapen (aangezien Lotte bij ons op de kamer slaapt).

vrijdag 4 november 2016

Wandelen rond Ispagnac

Lotte riep vanochtend pas een eerste keer om 7u15, omdat ze Fibonacci wilde hebben. Ze sliep nog verder tot 8u voordat ze zelf de moeilijke deur opendeed en bij ons kwam. Wij bleven nog tot 9u liggen. Dat deed wel eens deugd.


We aten lekkere pudding en Lotte en mama waren veel plezier aan het maken met de Duplo-blokken. Rond 10u vertrokken we naar de Casino om nog wat brood te kopen. We stapten verder naar onze auto om onze stapschoenen aan te trekken. Lotte was nog een beetje moe en wou in de draagrugzak.


We kwamen al vlug aan een mooie brug over de Tarn. Daar gooide Lotte wat stenen in het water. De smalle straat ging al snel over in een breed aarden weggetje. Het pad klom goed en Lotte viel al snel in slaap. We werden eventjes opgeschrikt door een vriendelijke loper, die er mee inzat dat hij ons had doen schrikken.


Bij het hoogste punt namen we een afslag naar de GR. Het paadje door het bos werd nu heel smal, golfde op en neer en was af en toe glad. Het pad begon goed te dalen en net voor we terug op de weg kwamen, moest Lotte naar het toilet. Aangezien het intussen middag was en we een mooi uitzicht hadden, besloten we daar te eten en een timelapse te maken.


Na het eten daalden we verder af richting een tweede brug. Lotte speelde mama en liep rond met de draagrugzak. We vonden een steen met een mooie fossiel en namen die mee. Lotte begon vanaf dan natuurlijk ook stenen te verzamelen. Gelukkig was het niet meer zo ver tot de brug over de Tarn, waar Lotte haar stenen naar beneden kon gooien.


Al snel zaten we opnieuw in Ispagnac waar we de mooie romaanse kerk bezochten. Het was nog tamelijk vroeg toen we terug waren aan het huisje, maar het was intussen bewolkt geworden en er werd regen voorspeld. Lotte speelde met de Duplo en mama maakte lekkere pasta klaar. Na het eten speelde Lotte nog verder. Mama moest plots een baby zijn en Lotte de mama. Er werd wat afgelachen! Ik moest ook meespelen, meestal als oma. Plots begon Lotte zelf de Duplo op te ruimen en iets later lag ze flink in bed.


Wij keken nog naar een filmpje, namen een douche en kropen vroeg in bed.

donderdag 3 november 2016

Route des Gorges (du Tarn)

Tegen 7u15 was ons poppetje paraat, al konden we het echte opstaan nog rekken tot 8u. Nadat we gewassen en gekleed waren, smulden we elk ons potje pudding op.


Het zag er zonnig maar fris uit, al voelde het wel aangenaam aan (ook al was het amper 10 graden). We stapten naar de auto en reden naar de kleine buurtwinkel, om onder andere brood te kopen. Daarna reden we via de D907bis langs de Gorges du Tarn in zuidelijke richting. Her en der zagen we (ruïnes van) oude kastelen, al dan niet omringd door een handvol charmante huisjes. Onze eerste echte stopplaats was in Castelbouc, even links naar beneden afslaan. Op een steile rots was een kasteelruïne, uittoornend over de kleine huisjes, gebouwd tegen de rotsen; wandelend door kleine straatjes, hobbelig en niet toegankelijk voor verkeer. 


We wandelden tot bij de Tarn, gooiden wat stenen en waadden met blote voeten door de rivier. Dat was behoorlijk pijnlijk, niet zozeer door de stenen, maar omwille van het koude water.


We reden (met enkele fotostops) verder tot in Sainte-Enimie, waar we eerst aten en daarna door de middeleeuwse straatjes kuierden. De soms steile kasseistrookjes waren een heuse uitdaging voor Lotte met haar loopfietsje... en voor mama en papa om haar bij te houden (en niet te laten verongelukken) als het bergaf ging. Eén keer ging het bijna mis, maar dan kan je inderdaad best vallen op de oprit van de apotheker... In La Malène sloegen we linksaf, een kronkelbaantje omhoog, om van het uitzicht over de Tarn en omgeving van La Malène te genieten.


Bij de afslag naar Roc des Hourtous stond er een soort waarschuwingspaneel in verband met aanvallen van wolven op schapen de laatste jaren (al 10 dode en 10 gewonde schapen dit jaar; vorig jaar waren het er nog meer). We reden tot op de parking van het uitkijkpunt en moesten 3€ betalen om een blik te mogen werpen, de diepte in. Een prachtig zicht op de "gorges" met de Tarn helemaal onderaan, waarlangs de weg heen en weer slingerde (maar wel een beetje dwaas dat je hiervoor moet betalen).


Vanaf dan begonnen we aan de terugkeer naar ons huisje. Geen slapertje op de achterbank, vreemd genoeg...


Terug in het huisje speelde Lotte nog met de Duplo. Onze eigenste Pont du Gard werd, oh ironie, afgebroken om er weer een Duplo-huisje mee te bouwen. 

Ze werd een beetje te fel opgeslorpt door het spel (dat gebeurt soms nog als ze moe is), want ze deed pipi in haar broekje. In de douche dan maar (aanvankelijk met tegenzin, maar de washandjeskikker wist het tij te keren, gelukkig) en dan in bed.

Zelf waren we eigenlijk ook doodop, dus niet lang nadien gingen wij ook slapen.

woensdag 2 november 2016

Nîmes - Pont du Gard - Ispagnac

Lotte was al om 6u45 wakker en wou niet meer verder slapen. Ze kroop nog een tijdje bij ons in bed. Na het ontbijt ruimden we verder op en laadden de auto in. Voor we vertrokken sprong er nog een kikker binnen in het huisje. Rond 9u30 reden we de lange oprit af, op weg naar Nîmes.


De Fransen reden niet zo aangenaam: een groot deel reed veel te traag, andere schoten gewoon de weg op zonder te kijken... De laatste kilometers voor het centrum van Nîmes waren echt wel druk. Duidelijk een grote stad dus. 45 minuten na ons vertrek kwamen we wel aan in het centrum. We reden een futuristische parking binnen, net bij het amfitheater. Ideaal dus!


We zaten eerst eventjes aan een fontein en liepen daarna rond het indrukwekkende amfitheater. Er stonden een heleboel paaltjes en Lotte wilde op elk paaltje klimmen en er weer afspringen. Via kleine straatjes liepen we richting La Maison Carrée, een mooi bewaarde Romeinse tempel. Intussen hadden we een stokbrood gekocht, maar dat was al voor een groot deel opgesmuld voordat we ons neerzetten op het terras van een Italiaans restaurant.


Na een belachelijk goedkoop menu met voorgerecht, pizza en chocomousse, keerden we terug naar de auto. We hadden wat problemen om te betalen, want we hadden al betaald en het leek alsof we nog eens betaalden via télépéage. Sara keerde dus nog even terug, maar blijkbaar zou alles toch in orde moeten zijn.


We reden door naar de Pont du Gard. Mijn twee meisjes lagen al snel te slapen, ook al was het maar een dik halfuurtje rijden, Vanaf de dure parking was het maar eventjes stappen voordat we het indrukwekkende aquaduct zagen. Heel erg de moeite! We klommen naar enkele uitzichtpunten en gooiden wat stenen in de Gardon.


Het was intussen al 16u geworden en we moesten nog een dikke twee uur rijden naar Ispagnac. In Alès was het heel druk, maar daarna kwamen we in de bergen van de Cevennen. Mooi, maar het rijdt wel een stuk trager. Het was al goed donker toen we Ispagnac binnenreden. In de heel smalle straatjes vonden we ons huisje niet direct. Toen we aan de kant stonden om te kijken waar we juist moesten zijn, kwam er een oud meneertje uit zijn raam kijken. Hij kwam naar beneden om ons de gîte te tonen.


We laadden alles uit en aten. Lotte was moe (het was al laat!) dus vroeg ze of ze mocht gaan slapen. Ik ging de auto nog op een parking zetten, terwijl mama pudding maakte. Wij keken 's avonds nog naar een filmpje.

dinsdag 1 november 2016

Arles

Het ontwaakritueel was hetzelfde als gisteren: tegen 6u stond Lotte al aan haar deur te morrelen, maar we konden haar gelukkig (met behulp van Fibonacci) overtuigen om nog een uurtje in haar eigen bedje te kruipen, vooraleer ze nog een uurtje bij ons in bedje kwam soezelen en spelen (in de "tent").


Na het ontbijt speelden we nog wat met de Duplo en namen we spulletjes klaar voor de dag. We verschoten dat het ineens al half tien gepasseerd was (precies wat tijd "kwijtgespeeld"). We reden door de velden naar Arles, waar we gratis konden parkeren, omdat het een feestdag was. Maar ondanks de feestdag waren er wel opvallend veel winkels open. Monumenten, zoals het Romeinse theater en amfitheater waren dan wel weer gesloten, maar gelukkig heb je van buiten ook al een mooie indruk...


We kuierden door de rustige, vaak autovrije (of tenminste autoluwe) straatjes (in t-shirt!), bewonderden de fonteintjes (en staken onze vinger er in), ... Lotte stapte weer flink, zodat we zouden vergeten dat we met een driejarige op staan waren (korte beentjes worden toch rapper moe). Tegen de middag kwamen we op het marktplein terecht, waar bij bijna alle restaurants werd geprobeerd om ons het terras op te lokken. We kozen het rustigste terrasje uit en bestelden ons een karafje roséwijn en een tapasbordje en een pesto-bruschetta. We aten ook nog een ijsje, maar dat was jammergenoeg niet zo lekker als we hadden gehoopt... We struinden verder door de straatjes naar de auto. Tegen dat we terug waren bij het huisje lag Lotte vast te slapen, dus we lieten haar nog maar even liggen (mama viel ook in slaap). 


Daarna gingen we op het domein nog een beetje wandelen en Lotte amuseerde zich op haar loopfietsje.


We genoten van de prachtige zonsondergang (veel wolkjes!), vooraleer we binnen gingen om te eten. 


Aangezien Lotte goed geslapen had in de auto, mocht ze van ons wat langer opblijven om met de Duplo te spelen. Daarna lazen wij nog wat (boek nr 2 is ook al uit!) en namen we een douche. Rond 22u gingen we al slapen.

maandag 31 oktober 2016

Parc Ornitologique

Om 6u maakte Lotte ons een eerste keer wakker. Gelukkig konden we haar overtuigen om nog wat te slapen. Om 7u mocht ze dan toch onze kamer binnen om nog wat te spelen in de "tent". Iets voor 8u stonden we op. Na het ontbijt speelde Lotte nog wat met de Duplo en iets voor 9u vertrokken we naar het vogelpark in de Camargue.


We hadden amper 4km gereden of we moesten al stoppen, want we zagen in een weide net naast de weg een heleboel ooievaars en reigers zitten. Er stond een koude wind, dus we hadden onze jas aangetrokken. Lotte droeg zelf een muts en handschoenen. We bewonderden de vogels die echt wel heel dichtbij zaten. Na een halfuurtje reden we verder, deze keer naar het echte vogelpark.


Het was druk op de parking en ook aan de ingang moesten we eventjes aanschuiven. Binnen in het park zagen we al snel een heleboel reigers (blauwe reigers en grote en kleine zilverreigers). Al snel zagen we ook een heleboel flamingo's (flaflingo's volgens Lotte). Lotte stapte meer achteruit dan vooruit en was nogal afgeleid, dus snel gingen we niet vooruit. Ze kreeg ook een bloedneus, en gelukkig bracht een vriendelijke mevrouw ons zakdoekjes om wat te helpen.


Iets voor 12u vond Lotte een mooi bankje (volgens Lotte waren alle bankjes daarvoor eigenlijk ook wel mooi genoeg) om te eten. Met zicht op een meer vol flamingo's genoten we van onze Franse pick-nick. In een uitkijkhutje keken wij naar de vogeltjes terwijl Lotte op het potje zat.


Na 4 uur wandelen (amper 3,5km) waren we terug bij de auto. We wilden nog eens naar de zee gaan in Saintes-Maries-de-la-Mer, maar daar was het zo druk dat we geen parkeerplaats vonden. Zo erg was dat niet, want Lotte was intussen in slaap gevallen. Terug bij het huisje maakten we pudding, experimenteerden we met het maken van een timelapse en reed Lotte nog een hele tijd op haar fiets.


We gingen nog reuzedenneappels rapen op de oprit van ons huisje, ontdekten nog 3 vleermuizen en zagen een boomkikker.


Intussen was de zon ondergegaan, dus gingen wij naar binnen om te koken en te eten. We lazen nog wat en namen een douche voordat Lotte ging slapen. Daarna lazen wij nog wat verder en bekeken de timelapse al eens. Wij kropen ook vroeg in bed.

zondag 30 oktober 2016

Aigues-Mortes

Na een nachtelijke bloedneus van Lotte en een aantal keer dat de babyfoon was beginnen piepen (wegens het wegvallen van de stroom), werden we rond 7u wintertijd gewekt door Lotte. Haar deur gaat maar moeilijk open, dus moest papa haar gaan "redden". Ze kroop nog een uurtje bij ons in bed, lekker vrolijk, en ze knuffelde ons plat nog voor de dag goed en wel begonnen was. Wat een heerlijk begin van de dag!


We namen rustig de tijd om te ontbijten en speelden samen met de trein, voor we om 9u30 met de auto vertrokken naar Aigues-Mortes, een halfuurtje rijden. We konden een parkeerplaats bemachtigen op de Avenue Mistral, net aan het uiteinde van het marktje. We struinden rond tussen de kraampjes, kochten olijfjes, vijf droge worsten en een eerste kerstcadeau, ... We keerden terug naar de auto om ons koopwaar weg te leggen. Ik stapte met Lotte al richting omwalde binnenstad, terwijl papa nog snel een ambachtelijk broodje zou gaan kopen op het marktje. We verloren even elkaar uit het oog en moesten een berichtje sturen om af te spreken bij de auto. Nu ja, het was niet slecht om nog eens naar de auto te stappen, want we konden dan tenminste onze drinkbus meenemen...


Daarna gingen we dus sámen naar de ommuurde binnenstad (een kasteel en wij waren de prins of de ridder en de prinsessen). Na een (succesvol) bezoekje aan een keramiekwinkeltje (kerstcadeautje nummer 2) kwamen we in een drukker gedeelte van de binnenstad. In de zomer moet het hier verschrikkelijk zijn! Veel winkeltjes, veel restaurantjes, een aangenaam zonnetje, ... Heerlijk genieten! Ik zei net dat er enkel nog tapas ontbraken, toen mijn schatti wees naar een tapasbar. Patatas bravas? Pulpo? Tortilla? Já!! We vonden een plekje aan een hoge tafel op het terras en bestelden sangria en zes tapasschoteltjes. Het werd daar maar drukker en drukker (ze begrepen er zelf niets van) en ze moesten op de duur zelfs mensen weigeren.


We wandelden nog even terug naar het hoofdplein, waar we op een bankje van het zonnetje (en elkaar) genoten, omdat Lotte graag naar de accordeonspeler daar wilde luisteren.


Toen we terug bij de auto kwamen, realiseerden we ons dat we hadden moeten betalen in plaats van onze parkeerschijf te leggen, maar gelukkig vonden we geen papiertje onder onze ruitenwisser. Van de kraampjes was er geen spoor meer: er stonden auto's en er werd petanque gespeeld.


We keerden niet onmiddellijk terug naar ons huisje, maar reden nog even naar Saint-Gilles, omdat daar om 14u30 een stierenloop door de straten zou plaatsvinden. Hoewel we nauwelijks 30 minuten "te laat" waren, stonden de afsluitingen alweer aan de kant en kwam het verkeer (en het geparkeer) langzaam weer op gang.


We keerden dan maar terug naar het huisje. We lazen, wandelden, gooiden stenen in het water (de zee volgens Lotte), Lotte croste rond op haar loopfiets, ...


Vlak voor de zon achter de horizon verdween (en het begon af te koelen), profiteerden we ervan om nog een keertje buiten te eten.


Terug binnen bouwde Lotte een leuke Duplo-toren, een hele constructie (en mama & papa mochten niet te veel helpen)!


Nadat Lotte in bedje lag, lazen wij nog een beetje voor we ook naar boven trokken. Ik las nog snel mijn boek uit (nu al!) en knipte even na 22u het licht uit.

zaterdag 29 oktober 2016

Roosbeek - Saint-Gilles

De wekker liep al om 3u00 af deze morgen. Enorm vroeg, maar blijkbaar was het toch makkelijker om uit bed te raken dan de voorbije dagen. Nadat we de laatste spullen hadden ingepakt en Lotte hadden wakkergemaakt, vertrokken we om 3u50 richting Frankrijk.

We reden deze keer niet via Jodoigne, maar via Haasrode en Waver. Dat is wel iets verder, maar je kan wel beter doorrijden en er zijn veel minder verkeerslichten. Lotte lag al heel snel te slapen, bij mama duurde het iets langer.

In Luxemburg stopte ik eventjes om te tanken. Daar was Lotte blijkbaar goed wakker, want ze schreeuwde af en toe: "Mama, wakker worden!". Na een korte stop, waarbij Lotte naar het toilet ging en haar luier inwisselde voor een slipje, was ze toch wat rustiger en konden we goed doorrijden tot in Langres.

Het was tamelijk rustig op de weg, dus konden we snel heel wat kilometers afleggen. Enkel in Lyon stonden we wat in de file. Iets voor de middag stopten we en aten we opnieuw lekkere quiche. We stopten nog eens op 80km van Saint-Gilles, omdat Lotte zei dat ze naar het toilet moest, maar dat bleek toch niet het geval te zijn. Toen we opnieuw wilden vertrekken, kreeg Lotte een bloedneus. Intussen was het stralend weer geworden: op 10 kilometer veranderde het van een totaal bewolkte lucht naar een stralende hemel, zonder wolken. De temperatuur steeg ook van 10 naar 20 graden. 

Voorbij Saint-Gilles zagen we enkele ooievaars vliegen. Ons huisje vonden we niet direct en dat vond Lotte echt niet leuk... Maar na 1000km in de auto te zitten valt dat wel te begrijpen natuurlijk. Uiteindelijk bleek dat we 4km te ver zaten.

De poort bij de oprit was gesloten, maar na een telefoontje waren we gered. De eigenares reed naar het huisje, terwijl wij probeerden te volgen. Het is een leuk huisje, met alles wat we nodig hebben. Het ligt echt afgelegen van alles en iedereen. Ideaal dus. Le petit Rhône stroomt net achter het huisje.


Lotte ging direct op verkenning en koos een bedje uit. Daarna wilde ze vooral spelen. Nadat Lotte en ik hadden gespeeld en mama de auto had uitgeladen, gingen we wat wandelen / fietsen in de buurt. Ook al had de eigenares gezegd dat er geen muggen meer zitten, toch hadden we er heel wat last van.


Nadat we lekkere lamscouscous hadden gegeten, en Lotte nog wat speelde en tekende, gingen we genieten van een mooie zonsondergang. Daarna namen we nog een douche en staken Lotte in bed. We lazen nog wat en kropen ook snel in bed.

vrijdag 23 september 2016

Lotte is 3 jaar!

Er is alweer een jaar voorbijgevlogen en onze kleine meid is ondertussen al een flinke kleuter geworden!  Geniet mee van de schelmerij en kapoenenstreken in onderstaand filmpje!




zondag 28 augustus 2016

Tromsø - Oslo - Roosbeek

Het was amper 7u15 toen de wekker al afging. Vroeg, veel te vroeg! We pakten de allerlaatste spullen in (het meeste stak al in de auto) en gingen naar het hoofdgebouw om uit te checken. Het duurde even eer we beweging zagen en aan het beloofde ontbijtpakket hadden ze niet meer gedacht. Dan maar met een lege maag de auto in (en misschien nog goed ook, want Lotte kon de bochtige rit niet appreciëren).

Het was een koude ochtend (ongeveer 4 graden) en op de bergen lag verse sneeuw (ook al zijn die amper 300m hoog). Op een dik uur stonden we met een volgetankte auto op de luchthaven. Sleutels in de brievenbus en inchecken maar! Eén van onze valiezen was een beetje te zwaar en de onvriendelijke dame aan de incheckbalie deed er moeilijk over, maar gelukkig konden we het gewicht wat beter over de valiezen verdelen.

Aan de gate maakten we dan maar wat boterhammetjes met korrels klaar. De vlucht van Tromsø naar Oslo verliep vlot, al moesten we toch een lolly bovenhalen om Lotte tijdens de landing te overtuigen mooi te gaan zitten met de gordel om. In de luchthaven van Oslo aten we broodjes, puzzelden we wat en spendeerden we onze laatste Noorse kronen (we hebben nog welgeteld 2 NOK over, goed voor 20 cent). Toen we in Zaventem toekwamen, was het daar redelijk druk, maar we konden toch snel onze valiezen bemachtigen. 

Onze treintickets hadden we al op voorhand gekocht, zodat we daar al geen tijd meer aan zouden verliezen. We moesten enkel nog heelhuids (en met alle valiezen) door de poortjes zien te geraken en na enkele minuutjes konden we al op de trein stappen. Nog even overstappen (en wachten) in Leuven en we konden tot in Tienen rijden. Daar werden we op het perron opgewacht door omi en opi (wat was Lotte blij!).

Thuis konden we ravioli eten (met een glaasje wijn erbij) op ons terras. En Lotte maar tateren!

Toen omi en opi naar huis gingen, staken we haar in haar (grote) bed. Het was ondertussen al halftien.

Onder ons tweetjes zaten we nog wat in de zetel na te genieten van onze vakantie... en te genieten van weer thuis te zijn. Thuis is het ook mooi!

zaterdag 27 augustus 2016

Malangen

Iets na 1u ging de telefoon: alarm in ons huis... Gelukkig was het vals alarm, maar we sliepen toch iets minder goed. Gelukkig maakte Lotte ons pas wakker om 8u15. Perfect op tijd dus voor het ontbijt dat pas vanaf 9u kon.


Na het ontbijt trokken we onze warme kleren en muts aan voor een wandeling die in de buurt van ons huisje zou moeten beginnen. We liepen over het ganse domein en daarna via de grote weg terug. Pas helemaal op het einde zagen we de eerste pijltjes van de wandeling. We hadden het intussen al zo koud gekregen dat we terug naar het huisje stapten.


Daar speelde Lotte een hele tijd. Wandelen is wel leuk, maar misschien heeft ze het spelen soms toch wat gemist. Het weer werd intussen veel beter, dus konden we buiten op het terras, uit de wind, genieten van het uitzicht en het zonnetje.


We aten veel (onder andere lekkere pudding) en dronken veel water, zodat de meeste van onze restjes op waren. Wij pakten de valiezen en maakten een timelapse.


Na het avondeten (eerst lekkere garnaaltjes, daarna Pytt i Panne) gingen we nog wat wandelen. We zagen dicht bij ons huisje al een pijl voor de wandeling die we deze morgen probeerden te doen. Verder dan de zee zijn we niet geraakt. Lotte (én mama én papa) amuseerde zich met het werpen van stenen in de zee.


Na de wandeling namen we nog een douche en staken we Lotte rond 20u in bed. Wij pakten nog verder in en genoten van de mooie kleuren bij de zonsondergang. Na een filmpje kropen wij ook in bed.

vrijdag 26 augustus 2016

Alta - Malangen

We hadden de wekker om 8u30 gezet, maar Lotte wekte ons een uurtje vroeger. Dat was niet zo slecht, want we hadden nog een lange rit van bijna 400km voor de boeg (en we hadden toch ook lang geslapen). Na het ontbijt (in de pizzeria van gisterenavond) konden we even na 9u de parkeergarage uitrijden en koers zetten richting Malangen, onze laatste verblijfplaats in Noorwegen (helaas).

Het zonnetje verdween jammergenoeg achter de toenemende bewolking en na een tijd begon het zelfs te regenen. Heel jammer, want we reden bijna de hele tijd langs de fjorden en dat was nog mooier geweest als we een goed zicht zouden gehad hebben.


Toen het nog relatief goed weer was, maakten we nog een ommetje richting Øksfjordjøkulen, een prachtige gletsjer. Erg dicht konden we niet komen, want de brug was gesloten wegens werkzaamheden. Maar we hebben een prachtige gletsjer gezien en bovendien kregen we er nog twee groepen rendieren zomaar bij. Het was dus zeker de moeite om die 15km extra te rijden.


Wegwerkzaamheden hebben we trouwens (meer dan) genoeg gezien op de E6. Op tal van plaatsen werden er tunnels gegraven (die Noren en hun tunnels toch!) en werd het wegdek verbreed.


Van zodra we ietwat van de fjorden wegreden, kregen we telkens grote groepen rendieren te zien. Opmerkelijk, want de voorbije weken zagen we telkens eenzame exemplaren of kleine groepjes van twee, hooguit drie, rendieren.


De berglandschappen, zo vlak naast het water, waren (ondanks het slechte zicht) prachtig (zeker de Lyngen Alpen), met geregeld watervalletjes en rendieren, maar Lottes maagje kon het niet altijd appreciëren en ze moest tot twee maal toe van outfit veranderen. Daarna was het wel beter en zat ze weer vrolijk te zingen en te vertellen.

Na een late lunch in de auto (want het was kou en het begon te regenen) en een tussenstop om inkopen te doen, kwamen we rond 17u aan in Malangen.

Papa laadde de auto uit, terwijl ik al spulletjes klaarzette en aan het avondeten (Zweedse balletjes) begon.

Na het eten maakten we nog een avondwandeling voor we Lotte in bed staken. Wij namen een douche, schreven het reisverhaal en keken naar een filmpje. Tegen 23u gingen wij ook slapen.

donderdag 25 augustus 2016

Karasjok - Alta

Lotte was al om 6u30 wakker. Gelukkig bleef ze nog rustig tot de wekker afliep om 8u30. Na het ontbijt, het opruimen en het inladen van de valiezen, stapten we naar het hoofdgebouw. Daar werden de husky's net voorbereid om een tocht te gaan lopen.

We stonden dus nog een ganse tijd te kijken hoe de honden één voor één uit hun hok werden gehaald, ze direct afkwamen wanneer hun naam werd genoemd, ze werden ingesnoerd in hun harnas en daarna rustig gingen liggen wachten. Toen de eerste groep honden terugkwam, werden die honden losgekoppeld en werden de nieuwe honden aan het touw gebonden. De honden werden heel enthousiast en waren duidelijk blij toen ze (voor een quad of een soort go-cart) konden beginnen lopen. We zagen nog twee eekhoorns in de buurt.


We betaalden en vertrokken pas rond 11u, veel later dan gepland (maar die hondjes waren zo interessant om naar te kijken). De rit verliep vlot, af en toe moesten we wel eens stoppen voor overstekende rendieren (of voor rendieren aan de kant van de weg).

Iets na de middag stopten we op een willekeurige parking aan de kant van de weg, en dat bleek een enorme meevaller te zijn! Na twee minuutjes wandelen kwamen we bij bankjes, met uitzicht op een indrukwekkende waterval! Heel mooi. We maakten een timelapse en aten boterhammetjes met Rekesalat (garnaalsla). Ongeveer 30km voor Alta reden we door een kloof. Het deed ons een beetje denken aan de weg vanuit Digne-Les-Bains.


Het uitzicht uit ons hotel valt een beetje tegen: in de verte zie je wel wat bergen, maar net voor ons raam kijk je eigenlijk neer op een groot dak. 


We wandelden nog even rond in het winkelcentrum en gingen iets na 17u al eten in de pizzeria van het hotel. Lotte was zo uitgeput dat ze wat zeurde, maar het leverde haar wel een spelletjespakket op van de pizzeria.

Na het eten ging Lotte al vroeg slapen. Aangezien wij in dezelfde kamer slapen, deden wij ook al vroeg onze oogjes toe.