Wim & Sara

Wanneer Lotte (om 9u) onze kamer binnenkomt, het rolgordijn opzij trekt en ons de blauwe hemel laat zien, hebben we niet veel aanmoediging meer nodig om op te staan. Na lang twijfelen, heb ik me uiteindelijk toch maar ingeschreven voor de Frauen Berg Gaudi  van komende zaterdag, met een klein hartje weliswaar.  Wim dacht dat het een goed plan was om vandaag in Gargellen te gaan wandelen, deels via het parcours van de wedstrijd.  Mooi is het wel, maar erg confronterend om te zien hoe vreselijk steil het daar naar omhoog gaat. Tegen 11u waren we geparkeerd op de drukke parking van het dalstation van de Schafbergbahn  en hadden we de gondel naar boven genomen.  We waren blij dat die Hollanders die al van op de parking (letterlijk) op sleeptouw werden genomen door hun constant jankende hond, niet zoals wij de omleiding richting Riedkopf namen. Het pad begon al meteen flink te klimmen, gevolgd door een afdaling over een erg stenig, breed pad.  Daarna volgden we ...

Om 8u stonden we op.  Lotte was even daarvoor al de living binnen gegaan en had de pudding (ons ontbijt) al ontdekt. Het weer zag er niet bepaald veelbelovend uit, maar toch reden we naar het Brandner Tal, over talrijke brugjes en via een bochtige weg door het bos. Het begon zelfs te regenen, maar met de moed der wanhoop parkeerden we ons aan het einde van het dal en namen de grote, (sinds juli) vernieuwde gondel de berg op.  Daar werden we getrakteerd op een fantastisch uitzicht op de Lünersee (een stuwmeer) en de ruwe bergen errond. We begonnen aan de wandeling rond het meer in tegenwijzerzin, over een weinig uitdagend pad.  Op een hoogte zagen we de Totalphütte liggen en weer droomden we luidop van een huttentocht door de bergen.  Maar da's voor volgend jaar!  Nu vervolgden we onze weg rond de Lünersee, tot aan de Lünerseealpe. Daar namen we een smal paadje, weg van het meer, de berg op, richting Gafalljoch, Zwitserland.  Zodra we bij de hut uit de buurt...