Bidean nam Bian

Toen de wekker om 8u15 afliep waren we al een tijdje wakker door het gestommel in de kamer boven ons.  We aten een uitgebreid Schots ontbijt en gingen daarna in de Co-op boodschappen doen. 

We reden door naar de parking bij de Three Sisters, maar daar was het verschrikkelijk druk.  Het kostte ons al heel wat tijd om de volle parking weer af te rijden.  We reden 100m verder en vonden een andere parking met nog twee vrije parkeerplaatsen.

Om 10u40 vertrokken we met onze zware wandelbotinnen aan onze voeten.  De Three Sisters zaten grotendeels in de wolken.  We namen een klein wegje naar beneden tot we op het echte wandelpad kwamen.  Datt paadje liep eerst nog wat naar beneden.  Bij de parkeerplaats voor bussen stond er een Schot in kilt doedelzak te spelen:  een mooi begin van de wandeling!

We stapten over een brugje en begonnen aan de klim.  Het was tamelijk warm en heel vochtig, dus stonden we al snel nat in het zweet.  Het bleef stevig klimmen en na een tijdje liepen we naast een riviertje met een heleboel mooie watervallen.  Af en toe liepen we wat door de mist, maar meestal was het tamelijk zonnig.  We draaiden weg van het riviertje en na een steil en lang stuk kwamen we boven op de eerste top:  Stob Caire nan Lochan (1116m).  Er stond een stevig windje, dus stapten we maar snel verder.

In de (korte) afdaling vonden we een plekje uit de wind waar we ons middageten opsmulden.  Al snel daarna begonnen we opnieuw te klimmen en ook deze klim was nog zwaar.  

Na 3u45 kwamen we boven op de hoogste top:  Bidean nam Bian (1149m).  Ook daar hadden we prachtige uitzichten.  Het pad ging nu wat naar beneden, maar af en toe moesten we toch nog een tussentop beklimmen.  

Ongeveer een kilometer na de top moesten we links aan een enorm steile afdaling beginnen.  Vooral op het eerste (en steilste) stuk moesten we onze handen, voeten en poep gebruiken.  Erg snel gingen we daar dus niet vooruit.  Gelukkig veranderde het los puin na een tijdje in een pad.  Dat pad was nog niet gemakkelijk om op te wandelen, maar het begon nu toch wat vlotter te gaan.  In de verte zagen we de mooie Lost Valley liggen.  

Toen we uiteindelijk in de Lost Valley aankwamen, konden we wat snelheid maken naast de rivier.  Op het einde van de vallei liepen we een bos in en begon het opnieuw sterk te dalen.  Het pad was niet altijd makkelijk te vinden, dus zaten we voor we het wisten in een droge rivierbedding met enorm hoge rotsen.  Het was niet altijd makkelijk om daar veilig af te raken.  Na een tijdje vonden we het echte pad toch terug.  Na nog een sterke afdaling en een passage over een brugje, moesten we nog wat (veel te hoge) trappen nemen.   Daarna zaten we al vlug op het grote pad en na een klein klimmetje waren we na 7u30 en 1186 hoogtemeters (en amper 10,6 km) terug bij de auto.

Terug in het hotel gingen we nog zwemmen.  We namen een douche en gingen om 20u30 nog iets eten in het restaurant.  Daarna schreven we de reisverhalen en kropen doodmoe in bed.