Wim & Sara

We werden vanzelf wakker rond 9 uur.  We bakten broodjes voor het ontbijt en rond 10u45 vertrokken we richting Loon op Zand.  Daar begonnen we om 11u45 in het stralende zonnetje aan de wandeling. We zaten direct in een mooi bos, met onverharde, maar platte wandelpaadjes.  Al na een kilometer of drie kwamen we aan bij de duinen.  Het stapt wel een heel stuk moeilijker door het zand, maar de duinen waren wel indrukwekkend.  Soms deden ze wat denken aan de woestijn in Namibië, maar nu wel met levende bomen.    Toen we de duinenzone uit waren en dus weer in het bos kwamen, namen we een kleine pauze op een boomstronkje om het zand uit onze schoenen te schudden.  Een vriendelijke Nederlander vertelde ons dat er iets verder een bankje stond.  We liepen daar naar toe om de rest van onze lamscouscous op te eten.   Er volgde nu een lang stuk door het bos.  Dat stapte veel vlotter dan door het diepe zand.  Intussen kwamen er meer en ...

Om kwart voor 7 ging de wekker al af: kleine ogen, laptop van onder het bed graaien en beginnen te werken,...  Toen Lotte opstond, hadden wij al ontbeten en zat onze werkdag er al voor de helft op. Door zo vroeg te beginnen, konden we ook vroeg stoppen en aan onze vakantie beginnen.  Eerst nog vakantievoer voor de vissen gaan kopen, de pimientos  begieten, een ijsje eten, de laatste spullen inladen,... en wij weg! Autostrade, dat zat er niet bij vandaag; onze gemiddelde snelheid was een schamele 48km/u.  Veel rode lichten, veel treuzelaars,...  Niet dat ik daar veel van gemerkt heb, want ik was aan het lezen. Even voor 18u werden we hartelijk ontvangen.  We laadden snel de essentiële dingen uit en even later zaten we op het terras de traditionele lamscouscous te eten. Even na 19u vertrokken we - in T-shirt - voor een wandeling, zomaar ergens heen.  Al snel lieten de eerste diertjes zich zien: een stelletje hazen draafde in een rotvaart het veld over....