Translate

donderdag 31 oktober 2019

Bielerhöhe

Lotte floot ons iets voor 8 uur wakker.  Mama bleef nog eventjes rusten terwijl wij begonnen te knutselen.  Toen mama net wakker was, trokken de wolken snel weg en konden we genieten van het zonnetje.  



Na het ontbijt trokken we naar Bielerhöhe.  Na een dikke 30 haarspeldbochten en vele foto-pauzes kwamen we boven aan.  Het was nog altijd lekker zonnig en niet te koud.  We begonnen aan de wandeling rond het stuwmeer.  In het begin was het nogal moeilijk om Lotte vooruit te krijgen, maar na onze eerste koekjespauze (na iets meer dan twee kilometer) ging het gelukkig beter.



We kwamen een auto tegen met achterop een hertje.  Volgens Lotte waren het brave meneren die voor het diertje zouden zorgen omdat het ziek was.  Wij dachten dat ze het diertje wel zouden verzorgen met lekkere kruiden...


Op het verste punt zagen we de Piz Buin liggen en nadat we een brugje waren overgestapt, zochten we al snel een plekje om te eten en om een timelapse te maken.  Na ons middageten ging het paadje wat meer op en neer.  Het weer werd ook slechter.  Toen we terug bij de auto waren (na 8 km) begon het een beetje te druppelen.



Terug aan het hotel was het heel mistig geworden, waardoor het niet meer veilig was om nog te gaan lopen.  We kropen dus in de zetel en keken naar 'The Bee Movie'.  Daarna was het tijd om te winkelen (want morgen zijn de winkels toe) en te eten bij de Italiaan.  Toen we terug waren, stopten we Lotte direct in bed, was ze was heel erg moe. Wij namen nog een douche en lazen nog wat in bed.

woensdag 30 oktober 2019

Gaschurn

Lotte was al even aan het stommelen, maar om 8u kon ze écht niet meer wachten.  Terwijl papa een halfuurtje ging lopen, zorgden Lotte en ik voor een uitgebreid ontbijt met yoghurt, appel, een eitje en bubbels.

Het blééf maar regenen en de hele dag binnenzitten is écht niks voor ons.  Dat in combinatie met kleine oortjes die niet al te goed werken...


In de namiddag reden we toch maar naar Gortipohl om de twee overige caches te zoeken.  Voor de eerste moesten we zoeken in de buurt van een gesloten Schnitzelhaus, maar omdat we ons indringers voelden, staakten we onze poging om de doos boven te halen maar snel vooraleer er iemand ons van het erf zou verjagen.  Maar het paadje ernaartoe, door het bos, was wel tof.


Even verderop, bij de Kneippanlage, hadden we meer succes.  Het was weliswaar veel te koud om door het water te waden, maar Lotte liet zich het bronwater smaken en werd nu pas echt doornat.  Maar plezant was het wel.  Toch maar even droge kleren aangetrokken toen we naar de winkel en de Nova Drogerie (om knuffelsokken) gingen.


Na twee papieren vliegertjes heen en weer gooien, eten bij de Italiaan en een kort filmpje, staken we Lotte in bed.  Morgen is ze hopelijk beter uitgerust!

dinsdag 29 oktober 2019

Gaschurn

Lotte floot ons rond 8 uur wakker.  Na het ontbijt ging mama een halfuurtje lopen.  Wij speelden intussen gezelschapspelletjes (doolhofje).  Toen mama terug was, kropen de meisjes lekker lang in bad.  Daarna speelden we nog wat verder doolhofje en Lotte won keer op keer. 

We stapten naar de Spar om wat brood te kopen en na wat kriebelspelletjes aten we lekkere boterhammetjes.  We reden naar Gortipohl om te geocachen.  In de regen en in de kou vonden we toch 7 van de 9 SpaGo-caches tijdens een wandelingetje van 4 km.  Het was echt wel kou, dus probeerden we Lotte haar handjes warm te blazen.

Op de terugweg stopten we in de Spar voor chocolade en melk.  Thuis warmden we ons op aan een lekker chocomelk.  Daarna nestelden we ons in de zetel en keken we naar de Reddertjes in Kangoeroeland.  Daarna maakten mama en Lotte armbandjes.  

We gingen eten bij de Italiaan, waar Lotte wat in haar Mol en Beer-boekjes werkte.  Terug in het huisje speelden we nog met het 'happertje' dat Lotte in het restaurant had gemaakt.  Om 19u30 kroop ze in bed.

Wij dronken nog een glaasje bubbels en probeerden alle problemen van de hele wereld op te lossen.

maandag 28 oktober 2019

Gaschurn

Even voor 8u stonden we op.  Helaas geen zon vandaag maar enkel een dik pak wolken dat de bergen aan het zicht onttrok.  En regen...

Na het ontbijt gingen we naar de winkel, al vergaten we wel één en ander mee te nemen.  De auto van Herr Wohleser stond voor Saladina geparkeerd, dus gingen we toch maar eens aan de deur voelen (ook al was het hotel gesloten).  Daniel zat aan de receptie en was blij ons te zien en ook Herr Wohleser sprong vrolijk recht van de ontbijttafel.


Omdat Lotte gisteren had geklaagd dat ze haar tenen moest oprollen, reden we naar Sankt Gallenkirch om nieuwe wandelschoenen.  In de winkel was ze niet bijster enthousiast, maar toen we buitenstapten, zei ze dat ze de mevrouw van de winkel eng vond.  Ze had wel een punt...

Wim ging daarna de Ganeu Maisäß Trail lopen (zoals ik gisteren, maar dan zonder te verdwalen), terwijl Lotte en ik in het huisje vliegende eenhoorns knutselden.  Toen we daarmee klaar waren, wandelden we papa tegemoet en liepen we nog een stukje met hem mee naar beneden.


Mijn schatjes namen een bad en in tussentijd maakte ik tortillas klaar.  We bleven nog een tijdje binnen, maar konden tenslotte toch niet aan de lokroep van de buitenlucht weerstaan.  Na een ommetje langs het Tourismusamt (voor een Wimmelbuch), wandelden we naar de Bonawinkel om eens naar de werken te gaan kijken.  Ze zijn een pompencentrale aan het bouwen voor de sneeuwkanonnen, die vanaf winterseizoen 20/21  zullen worden gebruikt om de dalafdaling te besneeuwen.  We gingen ook al eens op verkenning langs een smal bospaadje de berg op.  Misschien een idee voor binnen een paar dagen...

We passeerden ook nog eens langs het dalstation en waren nog net op tijd om enkele gondeltjes te zien aankomen.  Voor toeristen werken de gondels nu niet meer, maar er moet boven al hard gewerkt worden om het winterseizoen voor te bereiden.

Terug in het huisje werkten we samen aan het diamanten schilderijtje van Lotte.  Gelukkig vonden we daarvoor instructies op internet!  Na het avondeten bleef Lotte niet zo lang meer op (ze was echt heel moe vandaag).  Wij lazen nog wat en kropen ook vroeg onder de wol.

zondag 27 oktober 2019

Tafamunt

Lotte had drie keer een bloedneus deze nacht, dus werden wij ook drie keer wakker... Uiteindelijk maakte ze ons iets voor 8 uur wintertijd wakker omdat ze honger had.  We smulden van de lekkere pudding die mama gisteren nog had gemaakt. 



We trokken naar de bakker om wat broodjes te kopen en reden toen naar Partenen.  Daar begonnen we aan een wandeling naar Tafamunt.  We staken de straat over en begonnen direct serieus te klimmen.  Gelukkig zaten we al snel op een smal paadje.  Na een koekje konden we pas echt aan de klim beginnen.  In het bos zag mama twee gemzen overlopen (ik zag nog net een poep).  Lotte stapte flink door en na twee uurtjes wandelen zaten we al boven aan de lift.


Lotte liep direct naar de speeltuin en werd al direct vriendjes met een nogal roekeloze jongen.  We aten op een bankje en genoten nog wat van het zonnetje.  Aangezien de lift net een pauze nam en we eigenlijk beneden al een ticketje hadden moeten kopen, keerden we te voet terug naar beneden.  Best wel een uitdagende afdaling!  Na 1u30 stonden we terug beneden.  Lotte haar tenen deden wel nogal pijn tijdens de afdaling, omdat haar wandelschoenen blijkbaar iets te klein aan het worden zijn.


Terug in het huisje ging mama al snel lopen, opnieuw de berg op.  Wij gingen wandelen.  Terug in het huisje knutselde Lotte wat en net toen we weer wilden gaan wandelen telefoneerde mama ons dat ze de weg was kwijtgeraakt.  Wij probeerden een kaart te zoeken en mama weer op de juiste weg te zetten.  Daarna begonnen we mama tegemoet te stappen.  We zaten al tamelijk hoog toen we besloten om terug te keren.  Iets later zagen we mama dan toch opduiken.


Nadat mama een douche had genomen, gingen we eten bij de Italiaan.  Daar zagen we Floor en haar ouders (die hadden we tijdens onze vakantie rond Hemelvaart al ontmoet).  Terug in het huisje kroop Lotte snel in bed.  We lazen nog wat (of leerden Spaans).

zaterdag 26 oktober 2019

Roosbeek - Gaschurn

Ik had nog maar net naar het uur gekeken, toen de wekker om 3u afging.  We stonden maar snel op (kwestie van niet terug in slaap te vallen...).  Ook Lotte kwam verrassend snel uit bed, zodat we nog geen 40 minuten later al wegreden.  In zo goed als alle huizen was het nog donker.


Onze rit verliep gelukkig veel vlotter dan vorige keer: het was nog eens geen middag toen we onze auto achter het gebouw naast Saladina parkeerden en kennis maakten met Gunter en Irene.  We pakten onze spullen uit en wandelden naar Maria Schnee om daar te picknicken.  We hadden wel over het hoofd gezien dat het hier vandaag de nationale feestdag was, dus de mogelijkheden om inkopen te doen, waren eerder beperkt.


We zagen dat bij het huisje de Ganeu Maisäß Trail passeert en we gingen al eens - al wandelend - op verkenning.  Het ging al meteen goed bergop, dus dat belooft...


In het terugkeren werden we opgeschrikt door een vrouw die met haar auto wild achteruit reed.  Even verderop hoorden / zagen we haar tegen een paneel botsen (ook achteruit).  Zij en haar dochter(?) stapten uit, inspecteerden de auto en reden weg.  Klik!  Fotootje voor de politie, met duidelijk leesbare nummerplaat.


We speelden nog Monopoly en werden op een hoopje gespeeld door Lotte.  Alweer!

We gingen eten bij de Italiaan en kropen daarna snel in bed.  Gelukkig krijgen we vannacht een uurtje extra!