Translate

vrijdag 2 augustus 2019

Yacutinga - Foz do Iguaçu - São Paulo - Londen - Roosbeek

De laatste keer ging onze wekker om 8u af in Yacutinga.  Het was maar fris, bewolkt en regenachtig: tijd om te vertrekken dus!  Onze valiezen moesten we gewoon aan de ingang van het huisje zetten en ze kwamen ze oppikken met de jeep.


We mochten na het ontbijt en uitchecken nog een orchidee planten (i.e. vastbinden aan een boom) met Pluma Azul.  We namen afscheid van hem en van Cuchara en kropen allemaal in de camion, die ons tot in Comandante Andresito bracht.  Daar moesten we overstappen in twee busjes (met de valiezen erbij).  We hadden geluk dat in ons busje enkel rustige mensen zaten.

Na een rit van ongeveer 3u stonden we terug aan het tankstation, waar we vier dagen geleden waren opgepikt en nu een taxi op ons stond te wachten.  We namen afscheid van de rest en kropen in de taxi, die ons de grens over bracht naar de luchthaven van Foz do Iguaçu.  Daar waren we eigenlijk véél te vroeg, maar wat moesten we anders nog doen, zo met al die valiezen...  We waren blij dat we ze konden afgeven, al moesten we nog wat spullen transfereren om het maximaal toegelaten gewicht niet (te fel) te overschrijden.

De wegwijzers naar de food court bleken meer veelbelovend te zijn dan het schamele aanbod dat we vonden, helaas.  Veel winkeltjes waren er ook al niet, maar we vonden toch nog pins van de vlaggen van Argentinië, Paraguay en Brazilië.

De vlucht naar São Paulo was kort maar hobbelig (en met erg weinig beenruimte).  Gelukkig vonden we in deze luchthaven wél een restaurantje waar ze caipirinha hadden!  Nog eentje (en half) om het af te leren!

Daarna moesten we voor een dikke 11u het vliegtuig op, naar Londen.  De meeste tijd brachten we slapend door.  De hostessen bleven ons maar aanspreken in het Portugees, maar ondanks de lange tijd op het vliegtuig verbeterde ons Portugees er niet op.

In Londen hadden we erg veel tijd om het volgende vliegtuig te nemen, maar er was niet veel volk bij de paspoortcontrole en security (en we mochten ook overal via de fast lane, omwille van Lotte).  We vonden een sushirestaurantje in een rustige uithoek van terminal 5.

Toen we eindelijk - na zoveel omzwervingen - in Brussel toekwamen, hadden we gelukkig snel onze valiezen te pakken.  We waren heel blij om in de mensenmassa twee bekende gezichten te zien.  Rik en Erika waren zo lief geweest om ons te komen halen en naar huis te voeren.  Héérlijk om ons gewoon te kunnen laten vervoeren, zonder zelf nog veel te moeten nadenken.  In de auto vertelde Lotte nog honderduit, maar thuis liet ze zich toch zeer gewillig in bedje leggen.

donderdag 1 augustus 2019

Yacutinga

We hadden de wekker vandaag om 8u15 gezet, maar Lotte werd al wakker om 7u30.  Na het ontbijt werden we om 9u30 verwacht, en iedereen was voor één keer bijna op tijd.  We trokken naar het gebouwtje waar we eergisteren hadden geknutseld om rek- en strekoefeningen te doen.  Voor sommigen deed het deugd, voor anderen was het nogal pijnlijk.


Na een uurtje trokken we naar de keuken van Cuchara om pannenkoeken te maken:  eerst het deeg mengen en daarna bakken.  We mochten ze wel nog niet opsmullen, want vanavond eten we pannenkoekentaart als dessert.  Pannenkoeken omhoog gooien in de pan lukte bij de meeste Argentijnen niet zo goed.


Om 12 uur was het tijd om te eten.  Het duurde wat langer dan de voorbije dagen en we moesten om 14u15 alweer terug zijn, dus zo lang duurde onze middagpauze vandaag niet.

De andere ouders waren er vandaag niet bij omdat die gingen kano varen en de kinderen waren eigenlijk braver dan wanneer de ouders er wel bij waren.  We hadden een lange knutselsessie.  Mama en Lotte maakten een grote vlinder, Pluma Azul een grote tent.  Daarna werden alle kindjes in een dier geschminkt (Lotte in een vlinder).

We kregen een drankje en aten de pannenkoekentaart.  Daarna oefenden de kindjes een toneeltje, waar de aap werd gevangen door jagers.  Daarna konden we de officiële versie van  het toneeltje zien.  Iets voor 19 uur waren we terug in ons huisje.  We namen een douche en ruimden al wat op.  De elektriciteit viel nog eventjes uit.  

Om 20 uur gingen we eten, deze keer kregen we een ijsje als dessert.  Lotte ging Pluma Azul nog knuffelen voordat we in bed kropen.