Translate

maandag 31 oktober 2016

Parc Ornitologique

Om 6u maakte Lotte ons een eerste keer wakker. Gelukkig konden we haar overtuigen om nog wat te slapen. Om 7u mocht ze dan toch onze kamer binnen om nog wat te spelen in de "tent". Iets voor 8u stonden we op. Na het ontbijt speelde Lotte nog wat met de Duplo en iets voor 9u vertrokken we naar het vogelpark in de Camargue.


We hadden amper 4km gereden of we moesten al stoppen, want we zagen in een weide net naast de weg een heleboel ooievaars en reigers zitten. Er stond een koude wind, dus we hadden onze jas aangetrokken. Lotte droeg zelf een muts en handschoenen. We bewonderden de vogels die echt wel heel dichtbij zaten. Na een halfuurtje reden we verder, deze keer naar het echte vogelpark.


Het was druk op de parking en ook aan de ingang moesten we eventjes aanschuiven. Binnen in het park zagen we al snel een heleboel reigers (blauwe reigers en grote en kleine zilverreigers). Al snel zagen we ook een heleboel flamingo's (flaflingo's volgens Lotte). Lotte stapte meer achteruit dan vooruit en was nogal afgeleid, dus snel gingen we niet vooruit. Ze kreeg ook een bloedneus, en gelukkig bracht een vriendelijke mevrouw ons zakdoekjes om wat te helpen.


Iets voor 12u vond Lotte een mooi bankje (volgens Lotte waren alle bankjes daarvoor eigenlijk ook wel mooi genoeg) om te eten. Met zicht op een meer vol flamingo's genoten we van onze Franse pick-nick. In een uitkijkhutje keken wij naar de vogeltjes terwijl Lotte op het potje zat.


Na 4 uur wandelen (amper 3,5km) waren we terug bij de auto. We wilden nog eens naar de zee gaan in Saintes-Maries-de-la-Mer, maar daar was het zo druk dat we geen parkeerplaats vonden. Zo erg was dat niet, want Lotte was intussen in slaap gevallen. Terug bij het huisje maakten we pudding, experimenteerden we met het maken van een timelapse en reed Lotte nog een hele tijd op haar fiets.


We gingen nog reuzedenneappels rapen op de oprit van ons huisje, ontdekten nog 3 vleermuizen en zagen een boomkikker.


Intussen was de zon ondergegaan, dus gingen wij naar binnen om te koken en te eten. We lazen nog wat en namen een douche voordat Lotte ging slapen. Daarna lazen wij nog wat verder en bekeken de timelapse al eens. Wij kropen ook vroeg in bed.

zondag 30 oktober 2016

Aigues-Mortes

Na een nachtelijke bloedneus van Lotte en een aantal keer dat de babyfoon was beginnen piepen (wegens het wegvallen van de stroom), werden we rond 7u wintertijd gewekt door Lotte. Haar deur gaat maar moeilijk open, dus moest papa haar gaan "redden". Ze kroop nog een uurtje bij ons in bed, lekker vrolijk, en ze knuffelde ons plat nog voor de dag goed en wel begonnen was. Wat een heerlijk begin van de dag!


We namen rustig de tijd om te ontbijten en speelden samen met de trein, voor we om 9u30 met de auto vertrokken naar Aigues-Mortes, een halfuurtje rijden. We konden een parkeerplaats bemachtigen op de Avenue Mistral, net aan het uiteinde van het marktje. We struinden rond tussen de kraampjes, kochten olijfjes, vijf droge worsten en een eerste kerstcadeau, ... We keerden terug naar de auto om ons koopwaar weg te leggen. Ik stapte met Lotte al richting omwalde binnenstad, terwijl papa nog snel een ambachtelijk broodje zou gaan kopen op het marktje. We verloren even elkaar uit het oog en moesten een berichtje sturen om af te spreken bij de auto. Nu ja, het was niet slecht om nog eens naar de auto te stappen, want we konden dan tenminste onze drinkbus meenemen...


Daarna gingen we dus sámen naar de ommuurde binnenstad (een kasteel en wij waren de prins of de ridder en de prinsessen). Na een (succesvol) bezoekje aan een keramiekwinkeltje (kerstcadeautje nummer 2) kwamen we in een drukker gedeelte van de binnenstad. In de zomer moet het hier verschrikkelijk zijn! Veel winkeltjes, veel restaurantjes, een aangenaam zonnetje, ... Heerlijk genieten! Ik zei net dat er enkel nog tapas ontbraken, toen mijn schatti wees naar een tapasbar. Patatas bravas? Pulpo? Tortilla? Já!! We vonden een plekje aan een hoge tafel op het terras en bestelden sangria en zes tapasschoteltjes. Het werd daar maar drukker en drukker (ze begrepen er zelf niets van) en ze moesten op de duur zelfs mensen weigeren.


We wandelden nog even terug naar het hoofdplein, waar we op een bankje van het zonnetje (en elkaar) genoten, omdat Lotte graag naar de accordeonspeler daar wilde luisteren.


Toen we terug bij de auto kwamen, realiseerden we ons dat we hadden moeten betalen in plaats van onze parkeerschijf te leggen, maar gelukkig vonden we geen papiertje onder onze ruitenwisser. Van de kraampjes was er geen spoor meer: er stonden auto's en er werd petanque gespeeld.


We keerden niet onmiddellijk terug naar ons huisje, maar reden nog even naar Saint-Gilles, omdat daar om 14u30 een stierenloop door de straten zou plaatsvinden. Hoewel we nauwelijks 30 minuten "te laat" waren, stonden de afsluitingen alweer aan de kant en kwam het verkeer (en het geparkeer) langzaam weer op gang.


We keerden dan maar terug naar het huisje. We lazen, wandelden, gooiden stenen in het water (de zee volgens Lotte), Lotte croste rond op haar loopfiets, ...


Vlak voor de zon achter de horizon verdween (en het begon af te koelen), profiteerden we ervan om nog een keertje buiten te eten.


Terug binnen bouwde Lotte een leuke Duplo-toren, een hele constructie (en mama & papa mochten niet te veel helpen)!


Nadat Lotte in bedje lag, lazen wij nog een beetje voor we ook naar boven trokken. Ik las nog snel mijn boek uit (nu al!) en knipte even na 22u het licht uit.

zaterdag 29 oktober 2016

Roosbeek - Saint-Gilles

De wekker liep al om 3u00 af deze morgen. Enorm vroeg, maar blijkbaar was het toch makkelijker om uit bed te raken dan de voorbije dagen. Nadat we de laatste spullen hadden ingepakt en Lotte hadden wakkergemaakt, vertrokken we om 3u50 richting Frankrijk.

We reden deze keer niet via Jodoigne, maar via Haasrode en Waver. Dat is wel iets verder, maar je kan wel beter doorrijden en er zijn veel minder verkeerslichten. Lotte lag al heel snel te slapen, bij mama duurde het iets langer.

In Luxemburg stopte ik eventjes om te tanken. Daar was Lotte blijkbaar goed wakker, want ze schreeuwde af en toe: "Mama, wakker worden!". Na een korte stop, waarbij Lotte naar het toilet ging en haar luier inwisselde voor een slipje, was ze toch wat rustiger en konden we goed doorrijden tot in Langres.

Het was tamelijk rustig op de weg, dus konden we snel heel wat kilometers afleggen. Enkel in Lyon stonden we wat in de file. Iets voor de middag stopten we en aten we opnieuw lekkere quiche. We stopten nog eens op 80km van Saint-Gilles, omdat Lotte zei dat ze naar het toilet moest, maar dat bleek toch niet het geval te zijn. Toen we opnieuw wilden vertrekken, kreeg Lotte een bloedneus. Intussen was het stralend weer geworden: op 10 kilometer veranderde het van een totaal bewolkte lucht naar een stralende hemel, zonder wolken. De temperatuur steeg ook van 10 naar 20 graden. 

Voorbij Saint-Gilles zagen we enkele ooievaars vliegen. Ons huisje vonden we niet direct en dat vond Lotte echt niet leuk... Maar na 1000km in de auto te zitten valt dat wel te begrijpen natuurlijk. Uiteindelijk bleek dat we 4km te ver zaten.

De poort bij de oprit was gesloten, maar na een telefoontje waren we gered. De eigenares reed naar het huisje, terwijl wij probeerden te volgen. Het is een leuk huisje, met alles wat we nodig hebben. Het ligt echt afgelegen van alles en iedereen. Ideaal dus. Le petit Rhône stroomt net achter het huisje.


Lotte ging direct op verkenning en koos een bedje uit. Daarna wilde ze vooral spelen. Nadat Lotte en ik hadden gespeeld en mama de auto had uitgeladen, gingen we wat wandelen / fietsen in de buurt. Ook al had de eigenares gezegd dat er geen muggen meer zitten, toch hadden we er heel wat last van.


Nadat we lekkere lamscouscous hadden gegeten, en Lotte nog wat speelde en tekende, gingen we genieten van een mooie zonsondergang. Daarna namen we nog een douche en staken Lotte in bed. We lazen nog wat en kropen ook snel in bed.