Wim & Sara

Het was rond half negen toen we wakker werden uit ons deugddoend slaapje. De zon scheen, Lotte stond te “zingen” in haar bedje,...: heerlijk om zo aan de dag te beginnen (en er stonden ook nog potjes pudding op ons te wachten). Na ons ochtendritueel reden we met de auto het kleine stukje tot aan de andere kant van het almdorpje, tot aan de parking van de Brekkeseter-hutten. 't Was eigenlijk een beetje onnozel om voor die anderhalve kilometer de auto te nemen, maar anders zou de wandeling nog langer worden dan ze al was. Eerst moesten we tussen de hutten door wandelen om dan via een poortje op het echte pad terecht te komen. Dat steeg licht maar lag er wel gemakkelijk bij. We volgden de loop van de Høvringsåe-beek en moesten enkele zijbeekjes oversteken, maar we konden onze voeten drooghouden vandaag (ja, ik ook!). Even voorbij een almboerderij kwam het Høvringsvatnet-meer in het zicht. Op de terugweg zouden we langs de oever lopen, maar nu namen we een smal pa...

Iets voordat de wekker afliep om 8u15 trok Lotte de gordijnen een beetje open om naar buiten te kijken. Na het ontbijt ruimden wij alles verder op en laadden de auto in. Toen alles was ingeladen, bleek de sleutel van het huisje vermist. We konden dus alles opnieuw uitladen en leegmaken op zoek naar de sleutel. Net toen we het zoeken wilden opgeven, dook de sleutel op in onze dagrugzak. Was Lotte te ijverig geweest en had ze de sleutel mee helpen opruimen? Om 10u05 konden we dan eindelijk gaan uitchecken. Het gebroken bord vonden ze geen enkel probleem. We stapten in de auto richting Røros, een rit van twee uur. Gelukkig zijn de wegen in dit deel van Noorwegen veel breder en in heel goeie staat. We zijn de ganse dag geen tunnel tegengekomen. Het berglandschap veranderde al snel in een heuvellandschap, vol met sparren.  Niet zo ver van Røros zagen we een hertje zitten en nog iets verder zagen we twee kraanvogels. Indrukwekkend! Lotte maakte zich intussen meerdere keren...

Het lange slaapje moet Lotte deugd gedaan hebben, want om kwart na acht stond ze vrolijk te springen en te kirren in haar bedje. Dat ze er voor de wekker was, vonden we niet erg, want het ging mooi weer worden en we hadden een lange wandeling op het oog: dagtocht nr. 37 uit de verzopen Dominicus-wandelgids: de beklimming van de Snøhetta, de hoogste top van Dovrefjell (lange tijd dacht men dat dit de hoogste top van Noorwegen was – voor de exploratie van Jotunheimen). We namen dus ook maar een stevig ontbijt van trollenpap en reden een halfuur met de auto tot de pijlen “Viewpoint Snøhetta” en “Snøheim” ons in de war brachten. De rechtste weg (naar Snøheim, het beginpunt van onze wandeling) bleek een tolweg, verboden voor particuliere voertuigen. De shuttle die we blijkbaar hadden moeten nemen, was een kwartier eerder vertrokken (en de volgende ging pas in de namiddag). Tot zover onze plannen. We besloten dan maar om de linkse weg te volgen tot aan de parking en tot aan het uitzi...

Lotte maakte ons iets voor 9u wakker, maar aangezien de wekker om 9u stond, was dat perfect op tijd. Het zag er niet zo mooi weer uit buiten: mistig en grijs. Na ons ontbijt en het uittesten van onze nieuwe tassen voor chocomelk, deed Lotte haar grote boodschap op het potje. Flinke meid! We maakten ons klaar voor de wandeling van vandaag: 'Den Gamle Kongevegen', de oude koningsweg van Oslo naar Trondheim. Deze wandeling passeert aan het hotel, dus vandaag moesten we niet met de auto rijden. Dat deed ook wel eens deugd. We zagen dat er een sauna is in het hotel, misschien wel interessant om binnenkort eens te proberen.  De weg begon al direct met een heel stevige klim. Gelukkig lagen er niet al te veel stenen, zodat we goed konden doorstappen. Het eerste deel van de wandeling was door een bosje, maar al snel zaten we boven de boomgrens. Intussen was het zonnetje beginnen schijnen, dus was het wel warm tijdens de klim. Het paadje was breed en bestond uit lange rech...

Omdat we al om 9u30 de boot vanuit Hellesylt naar Geiranger wilden halen (en er toch nog vanalles moest gebeuren), hadden we de wekker al om 7u30 gezet. Lotte begon al vrolijk te hobbelen in haar bedje toen ze ons hoorde. Na een snel ontbijt zochten we de laatste spullen bijeen. Wim laadde de auto in, ik kuiste het huisje en Lotte superviseerde. Tegen 8u45 wierpen we nog een laatste blik op ons huisje met grasdak en speeltuin... We waren ruimschoots op tijd om aan te schuiven voor de boot (er stonden nog maar vier auto's), dus we hadden nog wat tijd om rond te wandelen op de kade en naar de grote boot te gaan kijken die daar lag aangemeerd (een drijvend flatgebouw). Niet lang nadat onze boot (Fjord 1) aanmeerde, mochten we er al oprijden (we moesten ons nog haasten) en gingen we naar de linkerkant van het zonnedek, waar een hele resem tuinstoelen klaar stond. Een goed uur deed de boot erover om vanuit de Sunnylsfjord in Hellesylt de Geirangerfjord door te steken tot ...

Vanochtend werden we om 9u30 wakker omdat we Lotte hoorden rondspringen in haar bed. Toen we buiten keken, zagen we dat het fel aan het regenen was. Na het ontbijt bleven we dus maar binnen spelen: in de boekjes lezen, torens bouwen (wel vijf verdiepingen hoog!), op het fietsje rondcrossen (Lotte dan toch), ... Lotte had al snel weer honger, want om 12u wilde ze alweer in haar stoeltje kruipen. Met haar bordje in haar handen riep ze: "Nog, nog, nog!". Gelukkig was de Pytti Panna snel klaar. Na het eten maakten we de valiezen al en toen Lotte iets later ging slapen, laadden wij de auto al voor een deel in. Toen Lotte na een uurtje weer wakker werd, aten we een lekker potje pudding, vers gemaakt door mama. Daarna gingen we wandelen tot aan het meertje, want het was eindelijk gestopt met regenen. We keken bij het meertje naar een stoet koeien en keerden terug. Lotte en ik speelden op de schommel en de glijbaan, terwijl mama een ganse tas wilde aardbeitjes p...

Amper 6u was het toen Lotte ging rechtstaan in haar bedje en haar keeltje openzette. De gebruikelijke truukjes (knuffelen, troostende woordjes, flesje, nieuwe luier,...) leken niet te werken. De tenen van mama en het donsdeken nog net binnen handbereik... We zijn dan maar de kamer uitgestapt en op het zolderkamertje gaan liggen. Het was even op de tanden bijten (vooral omdat ze zo aandoenlijk “mama” riep onder het snikken door), maar na een tijdje stopte het gehuil... en plots was het 10u. De zon scheen gezellig door het zolderraampje naar binnen. We voelden ons eindelijk weer een beetje uitgerust (en merkelijk vrolijker) en ook Lotte was de hele dag haar lieve en speelse zelf. Na een rustig ontbijt (vlak voor de middag dus) vertrokken we voor een korte rit met de auto tot aan het nieuwe uitkijkpunt in Ljøen. En wat voor een uitkijkpunt: links de Sunnylsfjord, rechts de Geirangerfjord, allebei schitterend onder een stralende zon! We staken de weg (nr 60) over en liepen d...