Wim & Sara

Het was een nacht met onophoudelijke regen en een occasionele donderslag en bliksemschicht.  Lotte had er gelukkig niet al te veel aanstoot aan genomen en kwam rond 8u vrolijk gezind onze kamer binnen.  Zelf opstaan konden we gelukkig nog een uur voor ons uitschuiven. Toen we opstonden, lag alles nog nat, maar regenen deed het gelukkig niet meer.  Tegen een uur of tien, na een rustig/traag/lui ochtendritueel, vertrokken we te voet naar het centrum.  Het was een onophoudelijke drukte, waarbij agglomeraties verf-, motor- en auto-onderdelenwinkels uiteindelijk plaats maakten voor bloemenwinkels, dan weer naai- en breiwinkels,... Om onze laatste verblijfplaats cash te kunnen betalen, moesten we nog aan (Amerikaanse) dollars zien te geraken, dus we waren blij toen we bij een kruispunt vol banken kwamen.  Even rondvragen leerde ons dat we eerst Argentijnse pesos uit de muur moesten halen en dan naar een casa de cambio  moesten gaan om die naar USD om...

De wekker liep af om 7u45 en we gingen om 8u30 ontbijten.  Toen waren onze valiezen al ingepakt.  Twintig minuutjes later stond onze gids voor de wandeling ons op te wachten.  We maakten een klein ritje en konden al snel aan onze wandeling beginnen.  We kregen wat uitleg over de planten en de bomen.  Op een smal paadje zagen we al snel de eerste dieren.  Eerst veel vogels, maar na een tijdje ook capybara's.  Die konden we van heel dicht bij (vanop een brugje) bewonderen. We zagen een kaaiman en keerden een eindje terug waar we twee grote herten zagen.  Toen we terug van het vlonderpad / brugje waren, maakten we nog een ommetje.  Daar zagen we twee kleine hertjes (deze soort blijft zo klein).  Na een dik uurtje zat onze wandeling er op en werden we terug naar ons hotel gebracht. De meisjes kropen in de hangmat om wat te genieten.  Om 11u30 pikte Gaston ons op en bracht ons terug naar Posadas.  Na 160 km op aardewe...

Om 8u ging onze wekker af.  Vanuit onze slaapkamer konden we nu de rivier zien schitteren in de zon, met daar boven de brug no man's land  tussen Paraguay en Argentinië.  We maakten ons klaar en Wim ging tevergeefs op zoek naar een geopende winkel om brood, terwijl ik Lotte hielp met haar reisdagboekje. Even voor 9u sloten we met veel moeite de deur achter ons en gingen we op de stoep staan wachten op Gastón, bij wie we ons bezoek aan Esteros del Iberá hadden geregeld.  Hij bracht ons - met tussenstop bij de bakker (wat een heerlijk brood!) tot in Colonia Carlos Pellegrini, goed voor een rit van een uur of drie.  Hoeveel keer hij onderweg aan de telefoon gehangen heeft, kan je niet op twee handen tellen. De laatste 150km gingen over een overharde, stofferige weg, waarbij we onderweg een oude man oppikten en meenamen in de laadbak.  We kwamen ook nog voorbij 5 mensen, die beduusd aan de kant van de weg stonden te kijken, met achter hen hun kleine...

De wekker liep om 7u30 af.  We maakten ons klaar en pakten alle valiezen in.  Om 8u30 bestelden we opnieuw een lekker ontbijt, met croissants en eitjes.  Plots zagen en hoorden we iets ritselen in een boom.  Aapjes!  We sprongen natuurlijk alledrie op om te gaan kijken.  Twee kleine aapjes kropen in de bomen en aten boterhammetjes die ze van een meneer kregen.  Lotte mocht ook een boterhammetje geven.  We zagen de aapjes dus van heel erg dicht.  Ik ging snel terug naar boven om de valiezen te halen, terwijl Lotte en Sara nog naar de aapjes bleven kijken. Toen ik de laatste valies had gehaald, stond de taxi ons net op te wachten.  Om 9u15 waren we op weg naar Asunción.  In echte Paraguayaanse stijl werden we op een uurtje naar het busstation gebracht:  dicht bij de autos voor ons rijden,  inhalen als je denkt dat het echt niet meer kan,  af en toe op het verkeerde rijvak rijden, ...  In het busstation m...

Het was al 8u toen we wakker werden.  's Nachts was het gelukkig stil gebleven buiten.  Toen we bij het ontbijtbuffet kwamen, bleek er niks klaar te staan.  Blijkbaar zijn we de enige gasten in het hotel en dan is het ontbijt à la carte  i.p.v. buffet.  Even goed... We zaten nog een tijdje op ons balkon en maakten dan een wandeling langs het meer en door de slecht geplaveide straten van de stad.  Het liep al tegen de middag aan, dus stopten we ook even in de winkel voor broodjes en empanadas .  Die aten we op in het parkje, waarna Lotte zich nog een keer volledig gaf in de speeltuin. Onze namiddag was lekker lui: lezen, verhaaltjes vertellen, Lotte helpen met haar vakantieboekje,...  We gingen nog een ijsje kopen en waren net op tijd terug om te helpen de eenden en pauwen in hun nachthok te krijgen.  De derde een laatste pauw bood nogal wat weerstand (en liep altijd terug naar het zwembad en het restaurant), maar het lukt...

Na een nacht vol fuifmuziek, maakte Lotte ons om 7u30 wakker.  We bleven nog wat liggen en om 8u30 kropen we uit bed en namen we een douche.  Tijdens het uitgebreide ontbijt, genoten wij van een croque-monsieur en Lotte van een chocoladetaart.  Het zou vandaag regenen, maar daar hebben we niets van gemerkt.  We gingen nog eens in de tuin wandelen om vlindertjes en vogeltjes te zoeken.  Daarna wandelden we naar het meer.  Alle Paraguayanen probeerden ons daar aan te spreken en te verleiden om een boottochtje te maken of om iets te kopen.  We gingen nog eens naar de speeltuin en daarna naar het winkeltje om empanada's te kopen.  Terug in het hotel aten we op het terras voor onze kamer.  Daar zagen we twee kolibries.  We lazen wat en gingen dan opnieuw naar de tuin, waar we een aracari zagen. We rustten wat uit op ons terras en gingen naar de tuin om de pauwen en de eenden mee in hun hok te steken.  Dat ging vandaag al v...

Tegen half 7 moest ik naar het toilet en hoe stil ik ook had proberen te zijn, toch werd Lotte wakker.  Met haar binnenslaapzak kroop ze bij ons in bed en samen rustten we nog een uurtje.  Tijdens het ontbijt op het overdekte terras zagen we dat er hier twee heel jonge katjes rondliepen.  Lotte was helemaal vertederd en je kon haar moeilijk ongelijk geven... Rond 10u vertrokken we met een Uber naar San Bernardino.  Onderweg zagen we schapen en graatmagere koeien.  Sommige auto's en busjes leken nog slechts met haken en ogen aan elkaar te hangen.  Alles hier in Paraguay lijkt hopeloos gedemodeerd en verouderd.  Maar groen is het hier wel.  Dat valt natuurlijk des te meer op na ons bezoek aan woestijnachtig gebied... Na een uur rijden, kwamen we aan in San Bernardino.  Onze chauffeur vond het juiste adres niet meteen en even leek het erop dat ons hotel niet (meer) bestond.  Gelukkig werd dat idee snel de wereld uit geholpen! ...