Wim & Sara

Om 6u maakte Lotte ons een eerste keer wakker. Gelukkig konden we haar overtuigen om nog wat te slapen. Om 7u mocht ze dan toch onze kamer binnen om nog wat te spelen in de "tent". Iets voor 8u stonden we op. Na het ontbijt speelde Lotte nog wat met de Duplo en iets voor 9u vertrokken we naar het vogelpark in de Camargue. We hadden amper 4km gereden of we moesten al stoppen, want we zagen in een weide net naast de weg een heleboel ooievaars en reigers zitten. Er stond een koude wind, dus we hadden onze jas aangetrokken. Lotte droeg zelf een muts en handschoenen. We bewonderden de vogels die echt wel heel dichtbij zaten. Na een halfuurtje reden we verder, deze keer naar het echte vogelpark. Het was druk op de parking en ook aan de ingang moesten we eventjes aanschuiven. Binnen in het park zagen we al snel een heleboel reigers (blauwe reigers en grote en kleine zilverreigers). Al snel zagen we ook een heleboel flamingo's (flaflingo's volgens Lotte). Lotte...

Na een nachtelijke bloedneus van Lotte en een aantal keer dat de babyfoon was beginnen piepen (wegens het wegvallen van de stroom), werden we rond 7u wintertijd gewekt door Lotte. Haar deur gaat maar moeilijk open, dus moest papa haar gaan "redden". Ze kroop nog een uurtje bij ons in bed, lekker vrolijk, en ze knuffelde ons plat nog voor de dag goed en wel begonnen was. Wat een heerlijk begin van de dag! We namen rustig de tijd om te ontbijten en speelden samen met de trein, voor we om 9u30 met de auto vertrokken naar Aigues-Mortes, een halfuurtje rijden. We konden een parkeerplaats bemachtigen op de Avenue Mistral, net aan het uiteinde van het marktje. We struinden rond tussen de kraampjes, kochten olijfjes, vijf droge worsten en een eerste kerstcadeau, ... We keerden terug naar de auto om ons koopwaar weg te leggen. Ik stapte met Lotte al richting omwalde binnenstad, terwijl papa nog snel een ambachtelijk broodje zou gaan kopen op het marktje. We verloren even elkaar...

De wekker liep al om 3u00 af deze morgen. Enorm vroeg, maar blijkbaar was het toch makkelijker om uit bed te raken dan de voorbije dagen. Nadat we de laatste spullen hadden ingepakt en Lotte hadden wakkergemaakt, vertrokken we om 3u50 richting Frankrijk. We reden deze keer niet via Jodoigne, maar via Haasrode en Waver. Dat is wel iets verder, maar je kan wel beter doorrijden en er zijn veel minder verkeerslichten. Lotte lag al heel snel te slapen, bij mama duurde het iets langer. In Luxemburg stopte ik eventjes om te tanken. Daar was Lotte blijkbaar goed wakker, want ze schreeuwde af en toe: "Mama, wakker worden!". Na een korte stop, waarbij Lotte naar het toilet ging en haar luier inwisselde voor een slipje, was ze toch wat rustiger en konden we goed doorrijden tot in Langres. Het was tamelijk rustig op de weg, dus konden we snel heel wat kilometers afleggen. Enkel in Lyon stonden we wat in de file. Iets voor de middag stopten we en aten we opnieuw lekkere quich...

Er is alweer een jaar voorbijgevlogen en onze kleine meid is ondertussen al een flinke kleuter geworden!  Geniet mee van de schelmerij en kapoenenstreken in onderstaand filmpje!

Het was amper 7u15 toen de wekker al afging. Vroeg, veel te vroeg! We pakten de allerlaatste spullen in (het meeste stak al in de auto) en gingen naar het hoofdgebouw om uit te checken. Het duurde even eer we beweging zagen en aan het beloofde ontbijtpakket hadden ze niet meer gedacht. Dan maar met een lege maag de auto in (en misschien nog goed ook, want Lotte kon de bochtige rit niet appreciëren). Het was een koude ochtend (ongeveer 4 graden) en op de bergen lag verse sneeuw (ook al zijn die amper 300m hoog). Op een dik uur stonden we met een volgetankte auto op de luchthaven. Sleutels in de brievenbus en inchecken maar! Eén van onze valiezen was een beetje te zwaar en de onvriendelijke dame aan de incheckbalie deed er moeilijk over, maar gelukkig konden we het gewicht wat beter over de valiezen verdelen. Aan de gate maakten we dan maar wat boterhammetjes met korrels klaar. De vlucht van Tromsø naar Oslo verliep vlot, al moesten we toch een lolly bovenhalen om Lotte tijdens ...

Iets na 1u ging de telefoon: alarm in ons huis... Gelukkig was het vals alarm, maar we sliepen toch iets minder goed. Gelukkig maakte Lotte ons pas wakker om 8u15. Perfect op tijd dus voor het ontbijt dat pas vanaf 9u kon. Na het ontbijt trokken we onze warme kleren en muts aan voor een wandeling die in de buurt van ons huisje zou moeten beginnen. We liepen over het ganse domein en daarna via de grote weg terug. Pas helemaal op het einde zagen we de eerste pijltjes van de wandeling. We hadden het intussen al zo koud gekregen dat we terug naar het huisje stapten. Daar speelde Lotte een hele tijd. Wandelen is wel leuk, maar misschien heeft ze het spelen soms toch wat gemist. Het weer werd intussen veel beter, dus konden we buiten op het terras, uit de wind, genieten van het uitzicht en het zonnetje. We aten veel (onder andere lekkere pudding) en dronken veel water, zodat de meeste van onze restjes op waren. Wij pakten de valiezen en maakten een timelapse. Na ...

We hadden de wekker om 8u30 gezet, maar Lotte wekte ons een uurtje vroeger. Dat was niet zo slecht, want we hadden nog een lange rit van bijna 400km voor de boeg (en we hadden toch ook lang geslapen). Na het ontbijt (in de pizzeria van gisterenavond) konden we even na 9u de parkeergarage uitrijden en koers zetten richting Malangen, onze laatste verblijfplaats in Noorwegen (helaas). Het zonnetje verdween jammergenoeg achter de toenemende bewolking en na een tijd begon het zelfs te regenen. Heel jammer, want we reden bijna de hele tijd langs de fjorden en dat was nog mooier geweest als we een goed zicht zouden gehad hebben. Toen het nog relatief goed weer was, maakten we nog een ommetje richting Øksfjordjøkulen, een prachtige gletsjer. Erg dicht konden we niet komen, want de brug was gesloten wegens werkzaamheden. Maar we hebben een prachtige gletsjer gezien en bovendien kregen we er nog twee groepen rendieren zomaar bij. Het was dus zeker de moeite om die 15km extra te rijden...