Translate

woensdag 1 augustus 2018

Gozd Martuljek - Amandola

Toen de wekker om 7 uur afliep waren we nog allemaal aan het slapen.  Na een lekker puddingontbijt waren we om 8 uur al onderweg naar Italië.  Iets voorbij de afslag naar de Planica-skischansen reden we Italië al binnen.  Een halfuurtje later reden we de autosnelweg op en een uurtje later waren de bergen verdwenen.

Op de Italiaanse snelwegen konden we vlot doorrijden, enkel rond Bologna stonden we eventjes stil.  Toen we op een parking stopten, merkten we pas hoe warm het was (volgens de thermometer in de auto tot 39 graden).

We maakten een omweg van 15km (enkel) naar San Marino, maar veel viel daar niet te beleven. Alles is daar werkelijk volgebouwd.  We vonden nog een plekje waar het iets rustiger was en aten daar ons laat middagmaal. 


Toen we de autosnelweg afreden, reden we nog een tijdje over grote wegen.  Het viel ons op hoe weinig supermarkten we onderweg tegenkwamen.  De laatste 20km werd het heel wat avontuurlijker.  We reden over smalle, kronkelende wegjes, vaak onverhard.  Af en toe moesten we een scherpe bocht nemen, zo scherp dat we die zelf niet in één keer konden nemen.  De laatste 2km werd het dan ook nog zo steil dat we in eerste versnelling naar boven moesten kruipen.  'We zijn er bijna' werd er gezongen en al snel waren we bij ons huisje (eerst er iets voorbij eigenlijk).


Wat een rust en wat een uitzicht!  Hier en daar wat huisjes in de verte, maar voor de rest een prachtig berglandschap.  In het huisje staan de zetels naar het raam gedraaid om zo een goed zicht op de bergen te hebben.  Maar waarschijnlijk zullen wij altijd op het terras zitten.  De auto werd uitgeladen en mama maakte pasta.  


Na het eten zetten we de telescoop op.  Lotte mocht meekijken en zag de vier maantjes van Jupiter (en ook de donkere band zag ze lichtjes), de rode kleur van Mars en de ringen van Saturnus.  We kijken nog samen naar het ISS en dan kroop Lotte moe in bed.  Wij keken nog naar verschillende messiertjes en naar de sterrenbeelden.  We installeerden ons in een ligzetel met een tinto de verano en keken naar vallende sterren voor we in bed kropen.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten