Translate

maandag 13 augustus 2018

Paretola - Gargellen

Toen de wekker om 8 uur afliep, waren we allemaal nog aan het slapen.  Na het ontbijt ruimden we de laatste spullen nog op, deden de afwas en staken we alles in de auto.  Om 9u15 vertrokken we uit Paretola.  Hugo was ons uitgebreid aan het uitwuiven en toespreken.

Na de bochtige afdaling deden we eerste nog wat inkopen in Aulla.  Iets later reden we al de snelweg op, eerst over een bochtige weg richting Parma, daarna richting Milaan.  De péage net voor Milaan draaide volledig in de soep.  Ons ticket kon niet gelezen worden en toen we uiteindelijk de volle pot moesten betalen, wou ook onze bankkaart niet werken...  Iets voor de grens met Zwitserland kochten we een wegenvignet aan een tankstation.  Eigenlijk konden we niet met de bankkaart betalen, maar aangezien we niet genoeg cash meehadden, mochten we uiteindelijk (op een louche manier) toch met de bankkaart betalen.  Net voor de grens met Zwitserland begon het te regenen.


We reden langs het Como-meer en het Lago Maggiore en toen werd de snelweg plots een stuk smaller.  We klommen richting San Bernardino en omdat de vrachtwagens maar traag naar boven reden, deden wij dat dus ook.  In San Bernardino (op 1600 meter) reden we door de tunnel en daarna ging alles plots een stuk vlotter.  Aangezien het maar bleef regenen, aten we een stuk stokbrood tijdens de rit.


Iets voorbij Chur reden we de autosnelweg af en Liechtenstein binnen.  We stopten kort in een tankstation voor een wegenvignet voor Oostenrijk. Voor we het wisten reden we Liechtenstein weer uit om voor een heleboel rode lichten te staan in Feldkirch.  Eens op de autosnelweg kwamen we op bekend terrein en al snel zaten we in de Montafon.


De weg naar Gargellen leek iets verder dan we dachten.  Om 16u45 reden we de oprit van het mooie, ruime huisje op.  In de regen laadden we alles uit.  Het is hier amper 15 graden, wat een verschil met de 37-40 graden in Italië.

Nadat we geïnstalleerd waren, reden we naar Gaschurn, waar we in de Spar boodschappen deden.  We kwamen er Nathalie tegen.  We aten pasta bij de Italiaan en wandelden daarna nog eens naar hotel Saladina en het dalstation van de kabellift.  Lotte toonde ons waar alles was.  We gingen nog eens naar het kerkhof en de kerk en we roofden het toerismebureau leeg voor we terug naar Gargellen reden.  Onderweg tankten we nog eens.  Het was al 21 uur toen we terug in ons huisje waren, dus hoog tijd voor Lotte om te slapen.  Mama maakte nog pudding en ik schreef het reisverhaal.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten