Translate

zaterdag 30 oktober 2010

Cuzco

Buiten een nachtelijke controle om 1u30 - meer schijnvertoning dan iets anders - hadden we een rustige busrit en konden we zelfs wat slapen.  We kregen geen kussentje of dekentje, maar gelukkig had ik nog het dekentje van American Airlines, waar we ons onder konden nestelen.

Om 4u ging het licht onherroepelijk aan, toen we in Cuzco aankwamen,  Het was nog pikdonker en veel te vroeg om naar de stad af te zakken.  We zetten ons dan maar in de wachtzaal, waar alle maatschappijen hun bustickets trachten te verkopen.  Ze verkopen die bustickets zoals ze bij ons prei verkopen op de markt.  Vrouwen met de meest irritante stemmen roepen een waslijst van bestemmingen af, en het gaat over en weer.

Zicht op de Plaza de Armas.

Van zodra de zon op was en het licht begon te worden, trokken we met onze rugzak in de richting van de Plaza de Armas.  Enorm veel taxichauffeurs probeerden ons ervan te overtuigen dat wandelen geen goed plan was, maar wij hadden liever dat ze ons gerust lieten met hun getoeter.
Iets na 6u kwamen we toe in het hostel, al waren we eerst nog verzeild geraakt in een minder propere buurt van de stad.  Op zo'n vroeg tijdstip en als je zo moe bent, kan je daar al minder mee lachen.

Onze kamer was jammer genoeg nog bezet, dus trokken we de stad in voor een lekker ontbijtje (het was al van gisterenmiddag geleden dat we nog gegeten hadden) en daarna probeerden we onszelf wakker te houden met de idiootste artikels uit de "boekskes" eerst.

De straten van Cuzco.

Na een coca-theetje konden we rond 9u30 onze kamer in.  We namen een douche (het was moeilijk om het water warm te krijgen) en kropen we nog anderhalf uur in bedje.  Daarna stonden we met veel moeite op en verwenden we onszelf met een lekkere maaltijd op de Plaza de Armas.

Aangesterkt door het eten slenterden we nog doelloos rond in Cuzco (al kochten we ons een lekker zachte trui), maar het werd steeds moeilijker om wakker te blijven.  Onderweg naar het hostel vroegen ze zelfs of we geen cocaïne nodig hadden.  Toegegeven, we zagen er belabberd uit en het leek er ongetwijfeld op dat we een verzetje nodig hadden.

We hebben nog een tijdje puzzels (zelfs een doorloper) zitten oplossen, maar tegen 20u hielden we het toch voor bekeken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten