Translate

vrijdag 15 oktober 2010

Coshñirhua - Cabanaconde

Om 5 uur werden we wakker door een plaatselijke inwoner die vanalles door zijn megafoon aan het roepen was. Gelukkig duurde dat niet zo lang, zodat we nog wat konden verder slapen. Rond 7 uur werden we dan opnieuw wakker en om 8 uur kregen we pannenkoeken als ontbijt, met een tas cocathee.

Kerkje in de Colca Canyon.

Om 8u30 vertrokken we voor de tweede dag in de Colca Canyon. Het eerste deel was rustig, door enkele van de andere dorpjes in de canyon. Zo kwamen we ook bij het enige dorpje waar er een kerkje staat. Dit kerkje is enkel open op de grote feestdag, 2 februari. Vervolgens kregen we een enorme afdaling naar de Rio Colca, om een brugje over te steken. We waren nog steeds enorm verbaasd over het wondermooie landschap. Van aan het brugje was het niet zo ver meer naar de oase, maar we hadden wel eerst nog een mooi klimmetje te overwinnen.

De brug over de 'Rio Colca'.

In de oase, met zwembad en mooie palmbomen, konden we lekker lang genieten. We zwommen een beetje, maar niet te lang, want de zon was nog aan het branden en we wilden niet nog meer verbrand raken. Om 12u30 kregen we alweer een lekker maaltijd. We hielden ons rustig bezig tot 15u om dan aan de beklimming naar Cabanaconde te beginnen. Mijn lieve vrouwtje begon wat last te krijgen van het eten en had last van diarree (ook al vinden we het eten hier heel lekker).

Het zwembad in de oase.

De beklimming naar Cabanaconde was zwaar, heel erg zwaar. We moesten 1000m klimmen onder een stralende zon. De paadjes waren steil, soms zelf heel steil en volledig bedekt met zand en (te grote) stenen. We begonnen aan een razend tempo, maar na een tijdje begon de diarree van Sara haar tol te eisen. We begonnen dus een stukje trager te stappen. Er passeerden ons heel wat ezels en muildieren. En toen herinnerde Sara zich dat ze allergisch is aan ezels. Het werd dus steeds moeilijker om adem te halen. Gelukkig kwamen we dichter en dichter bij de top en we waren enorm blij dat we eindelijk boven waren. 

Eindelijk boven!

Als beloning kregen we een mooie zonnezuil te zien. Een half uurtje later kwamen we aan bij ons hotel en konden we genieten van een fantastische douche. Toen de elektriciteit uitviel, konden we genieten van een lekker avondeten bij kaarslicht en een Arequipeña biertje. Moe maar tevreden kropen we in bedje.

De zonnezuil.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten